بریده‌هایی از کتاب حسین بن عشق

چگونه زمین هنوز فرو نپاشیده کربلا، آتشفشانی نشد و دجله و فرات از شرم نسوخته‌اند چقدر افسوس‌ها تلخ است؟! چقدر ستم و سنگدلی گرانبار است و شکننده!؟

وقتی که تو نیستی، عشق در قاب تنهایی خود محصور است و آیه‌ها انگار که خاموش‌اند و من، در اضطراب هماره کلمات مواجه‌ام

وقتی تو هستی، بهشت را نمی‌خواهم چون تو، همه بهشت خدایی و عشق، با تو معنا می‌شود و آیه‌ها با عنایت تو، تفسیر که تفسیر آیه‌های خدایی