بریده‌هایی از کتاب بخش D

‫به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

همیشه برای خواندن وقت می‌گذاشتم. هروقت کتابی برای خواندن برمی‌دارم، مثل فرار کردن است. به‌مدت یکی‌دو ساعت، به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

بقیه فقط یه‌مشت قرص خواب تجویز کردن؛ اما تو واقعاً باهام صحبت کردی

از داخل راهرو که به‌سمت آسانسور می‌روم انگار در مه هستم. دیشب، دقیقاً همین مسیر را برعکس طی کردم. آن موقع آدم کاملاً متفاوتی بودم. احساس می‌کنم به دنیای موازی قدم گذاشته‌ام که در آن تمام زندگی‌ام در طول یک شب تغییر کرده است.

شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

حالا هم او مرده است. او دیگر جراح ارتوپد نمی‌شود.

نمی‌دانستم آخرین باری است که با هم صحبت می‌کنیم. حالا هم او مرده است. او دیگر جراح ارتوپد نمی‌شود. دیگر هیچ‌چیزی نمی‌شود. چطور ممکن است؟ او فقط بیست‌وچهار سالش بود. بله، آدم کاملی نبود؛ اما پسر خوبی بود. تنها چیزی که می‌خواست این بود که مردم را پس از آسیب دیدن دوباره سرپا کند.

«من همیشه عاشق کتاب خوندنم.»

دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

آنها می‌گویند افراد با استعدادهای باورنکردنی بیشتر در معرض بیماری‌های روانی هستند؛

به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

هروقت کتابی برای خواندن برمی‌دارم، مثل فرار کردن است. به‌مدت یکی‌دو ساعت، به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

هروقت کتابی برای خواندن برمی‌دارم، مثل فرار کردن است. به‌مدت یکی‌دو ساعت، به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

می‌پرسد: «پس اسکیزوفرنیکه؟» دکتر بک اخم می‌کند. «نه. اسکیزوفرنیک نیست. ما این‌طوری به بیمارهامون اشاره نمی‌کنیم. میگل یه انسانه و این فراتر از تشخیص بیماری روانی‌شه. اون اسکیزوفرنیک نیست. مردیه که اسکیزوفرنی داره. متوجه شدی؟»

در این لحظه می‌دانم که دیگر زندگی‌ام هیچ‌وقت مثل قبل نخواهد شد.

«ببین، خوشحال باش. همه تجربهٔ گذروندن یه شب توی بخش قفل‌شدهٔ روانی رو پیدا نمی‌کنن. یه‌جورهایی باحاله؛ درسته؟»

«البته. بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن.»

بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن

. بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن.»

دیشب، دقیقاً همین مسیر را برعکس طی کردم. آن موقع آدم کاملاً متفاوتی بودم. احساس می‌کنم به دنیای موازی قدم گذاشته‌ام که در آن تمام زندگی‌ام در طول یک شب تغییر کرده است.

چطور کسی به نقطه‌ای می‌رسد که مغزش از کار کردن مثل مغزی عادی دست می‌کشد؟ چطور واقعیت جهانشان از واقعیت جهان هر فرد دیگری که در این دنیا زندگی می‌کند جدا می‌شود؟ و چطور می‌شود مانع از وقوع چنین چیزی در دیگران شد؟

«الان واقعاً وقت خوبی توی زندگیم نیست که درگیر زنی بشم. اول باید خودم رو جمع‌وجور کنم.» این منطقی‌ترین حرفی است که از وقتی اینجا هستم شنیده‌ام.

«می‌دونی، نباید این‌قدر خودت رو دست‌بالا بگیری. تو خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی شبیه منی.»

«البته. بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن.»

وقتی معلم درس می‌داد، توی کلاس زیر میزم کتاب می‌خوندم و راستش، به‌خاطر کتاب خوندن تنبیه هم می‌شدم. معلمم همیشه می‌گفت: "ویل، اون کتاب رو بذار کنار!"»

ممکن است تمام شده باشد؛ اما من قطعاً برنده نشده‌ام.

بخشی از من دوست دارد به دنبالش برود؛ اما بهتر است ولش کنم.