کتاب بخش D

‫به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

همیشه برای خواندن وقت می‌گذاشتم. هروقت کتابی برای خواندن برمی‌دارم، مثل فرار کردن است. به‌مدت یکی‌دو ساعت، به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

بقیه فقط یه‌مشت قرص خواب تجویز کردن؛ اما تو واقعاً باهام صحبت کردی

به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

از داخل راهرو که به‌سمت آسانسور می‌روم انگار در مه هستم. دیشب، دقیقاً همین مسیر را برعکس طی کردم. آن موقع آدم کاملاً متفاوتی بودم. احساس می‌کنم به دنیای موازی قدم گذاشته‌ام که در آن تمام زندگی‌ام در طول یک شب تغییر کرده است.

حالا هم او مرده است. او دیگر جراح ارتوپد نمی‌شود.

شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

نمی‌دانستم آخرین باری است که با هم صحبت می‌کنیم. حالا هم او مرده است. او دیگر جراح ارتوپد نمی‌شود. دیگر هیچ‌چیزی نمی‌شود. چطور ممکن است؟ او فقط بیست‌وچهار سالش بود. بله، آدم کاملی نبود؛ اما پسر خوبی بود. تنها چیزی که می‌خواست این بود که مردم را پس از آسیب دیدن دوباره سرپا کند.

شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

«من همیشه عاشق کتاب خوندنم.»

«البته. بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن.»

در این لحظه می‌دانم که دیگر زندگی‌ام هیچ‌وقت مثل قبل نخواهد شد.

«ببین، خوشحال باش. همه تجربهٔ گذروندن یه شب توی بخش قفل‌شدهٔ روانی رو پیدا نمی‌کنن. یه‌جورهایی باحاله؛ درسته؟»

هروقت کتابی برای خواندن برمی‌دارم، مثل فرار کردن است. به‌مدت یکی‌دو ساعت، به‌جای اینکه در دنیای خیلی خسته‌کنندهٔ خودم سیر کنم، بخشی از دنیای کتاب می‌شوم.

جای تأسف دارد که کسی با چنین استعدادی این‌طوری ذهنش به هم بریزد؛ اما این همان چیزی نیست که دربارهٔ این‌طور آدم‌ها می‌گویند؟ آنها می‌گویند افراد با استعدادهای باورنکردنی بیشتر در معرض بیماری‌های روانی هستند؛ درست است؟

شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

آنها می‌گویند افراد با استعدادهای باورنکردنی بیشتر در معرض بیماری‌های روانی هستند؛

احتمالاً باید نادیده‌شان بگیرم؛ اما وقتی بارها و بارها حرفی را می‌شنوی، نادیده گرفتن آن خیلی سخت است.

بخشی از من دوست دارد به دنبالش برود؛ اما بهتر است ولش کنم.

«امی.» صدای ویل حالا نامفهوم است. «نکن... اعتماد نکن...»

حتی اگر دیوانه هم شده باشم، باز هم از غروب آفتاب لذت می‌برم.

در حال حاضر گریز از دنیای پیرامونم آسان نیست.

می‌پرسد: «پس اسکیزوفرنیکه؟» دکتر بک اخم می‌کند. «نه. اسکیزوفرنیک نیست. ما این‌طوری به بیمارهامون اشاره نمی‌کنیم. میگل یه انسانه و این فراتر از تشخیص بیماری روانی‌شه. اون اسکیزوفرنیک نیست. مردیه که اسکیزوفرنی داره. متوجه شدی؟» صورت کام کمی سرخ می‌شود. «درسته. البته. متأسفم.»

دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

گیریم که این نشان‌دهندهٔ وابستگی ناسالمم به تلفن همراهم است؛ اما برایم مهم نیست. من به تلفنم نیاز دارم.

«می‌دونی، نباید این‌قدر خودت رو دست‌بالا بگیری. تو خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی شبیه منی.»

وقتی معلم درس می‌داد، توی کلاس زیر میزم کتاب می‌خوندم و راستش، به‌خاطر کتاب خوندن تنبیه هم می‌شدم. معلمم همیشه می‌گفت: "ویل، اون کتاب رو بذار کنار!"»

به‌هرحال، شاید دیدن کسی که دیوانه است تنها راهی است که می‌توانید بفهمید عاقلید.

بهترین دروغ‌ها اونهایی‌ان که به حقیقت نزدیک‌ترن