کتاب سپر

یک روز گفتند مردم در گرما شیر زیاد بنوشند، چون طبعش سرد است. شیر در عرض یک روز نایاب اما گاو فراوان شد.

بحران، ابر سیاهی است که انسان‌ها زیر تاریکی آن به خود می‌آیند

شاید بحران، ابر سیاهی است که انسان‌ها زیر تاریکی آن به خود می‌آیند. شاید سیلی سرنوشت است که انسان‌ها را به هویت انسانی‌شان باز می‌گرداند، هرچند عده‌ای آن‌قدر از هویتشان دور شده‌اند که هیچ‌چیزی آن‌ها را به حقیقت وجودی‌شان برنمی‌گرداند.

آن‌هایی که به‌قدر کافی دیوانه‌اند تا به تسخیر آینده بیندیشند همان کسانی‌اند که حقیقت امروز به نام آن‌هاست!

با خودم گفتم: «هرکدام از ما انسان‌ها خورشیدی بسیار درخشان‌تر و قدرتمندتر از این ستاره‌های عظیم داریم، چیزی که درون سینهٔ همهٔ ما وجود دارد و گاهی کمرنگ می‌شود و غروب می‌کند و گاهی طلوع می‌کند و دنیا را روشن می‌سازد، چیزی که به آن امید می‌گوییم. امروز قلب همهٔ ما درخشان‌تر، استوارتر و مقاوم‌تر از همیشه است.»

«ببین چطور دریا و آسمون یه‌رنگ می‌شن و تو همدیگه محو می‌شن. زندگی این‌طوریه. آخرش ما با هم یکی می‌شیم. این مسیر طولانیه. گاهی طوفانیه و گاهی آرومه، اما آخرش آروم و فیروزه‌ای می‌مونه.»