کتاب نازپروردگی ذهن امریکایی

«هیچ چیز بدبختی نیست مگر شما این طور فکر کنید و برعکس، هیچ چیز خوشبختی نمی‌آورد مگر به آن راضی باشید».

مطمئناً ایمنی خوب است و مصون نگه داشتن دیگران از آسیب فضیلت دارد، اما فضایل وقتی به افراط کشیده می‌شوند می‌توانند به رذیلت تبدیل شوند.

نکته اصلی این است که ذهن انسان برای قبیله‌گرایی آماده شده است. تکامل انسان فقط داستان رقابت بین افراد درون گروه‌های مختلف نیست، بلکه داستان رقابت بین گروه‌هاست ــ و این رقابت‌ها گاهی اوقات کاملاً خشن هستند. اجداد ما متعلق به گروه‌هایی بودند که توانستند به‌طور مداوم در این رقابت پیروز شوند. قبیله‌گرایی میراث تکاملی ماست که ما را متحد می‌کند و ما را برای درگیری بین گروه‌ها آماده می‌کند. هنگامی که «تغییر قبیله» فعال می‌شود، ما بیش‌تر به گروه می‌چسبیم، ماتریس اخلاقی گروه را با اشتیاق می‌پذیریم و از آن دفاع می‌کنیم، و دیگر فکر نمی‌کنیم . یک اصل اساسی روان‌شناسی اخلاقی این است که «اخلاق افراد را منسجم و نابینا می‌کند»، که ترفند مفیدی برای گروهی است که برای نبرد بین «آن‌ها» و «ما» آماده می‌شوند .

هنگامی که ما نگرش قبیله‌ای را اتخاذ می‌کنیم، به نظر می‌رسد که استدلال‌ها و اطلاعاتی که روایت تیم ما را به چالش می‌کشد نمی‌بینیم. در هم آمیختن با گروه به این شیوه، عمیقاً لذت بخش است

«نفرت نمی‌تواند نفرت را متوقف کند، فقط عشق می‌تواند آن را متوقف کند. این یک قانون ابدی است.»

وقتی برادرانم دایره‌ای می‌کشند تا من را کنار بگذارند، من دایرهٔ بزرگ‌تری می‌کشم تا آن‌ها را در بر بگیرد. وقتی آن‌ها برای امتیازات یک گروه کوچک صحبت کنند، من برای حقوق همهٔ بشریت فریاد خواهم زد.

یک جامعه ٔ فراگیر

درش به شما می‌آموزد که از «تحریف‌های شناختی» خود مانند «فاجعه‌سازی» (اگر در این امتحان رد شوم، در این ترم مشروط می‌شوم و از دانشگاه اخراج می‌شوم و هرگز شغلی پیدا نمی‌کنم...) و «منفی‌نگری» (به‌جای تحسین، فقط به انتقاد منفی توجه‌کردن) آگاه باشید.

زمانی که بی‌شک با افراد زیادی با دیدگاه‌های افراطی‌تر روبه‌رو خواهند شد.

بسیاری از والدین، معلمان دبستان و دبیرستان، و استادان دانشگاه و مدیران ناخودآگاه نسلی از دانشجویان را پرورش داده‌اند که دارای عادت‌های ذهنی هستند که معمولاً در افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی یافت می‌شود. گفتیم که دانشجویان با ترس و عصبانیت به کلمات، کتاب‌ها و سخنرانان مهمان واکنش نشان می‌دهند، زیرا به آن‌ها آموزش داده شده بود که خطر را اغراق کنند، از تفکر دوقطبی (یا دوگانه) استفاده کنند، واکنش‌های احساسی اولیه ٔ خود را بزرگ‌نمایی کنند، و درگیر دیگر تحریفات شناختی (که در طول کتاب در مورد آن‌ها عمیق‌تر صحبت خواهیم کرد) شوند. این الگوهای فکری به‌طور مستقیم به سلامت روان دانشجویان آسیب می‌رساند و در رشد فکری آن‌ها ـ و گاهی اوقات اطرافیان‌شان ــ اختلال ایجاد می‌کند . در برخی کالج‌ها، به نظر می‌رسید که فرهنگ خودسانسوری تدافعی در حال ظهور است