بریده‌هایی از کتاب برزه دماغ

- راستی یادم رفته... این برزه‌دماغ معنیش چی می‌شد؟ تورج جواب داد: - ما کرماشاهیا به بلندی می‌گیم برزَه! چون اینجا از بقیهٔ محله‌ها بلندتر بوده، بِشِش گفتن برزَه‌دماغ!

این نقش بودن در تمام لایه‌های زندگی یک کرمانشاهی جریان دارد. در فاتحه‌خوانی و عروسی، در اولین دیدار با معشوق، در سردخانه، در دادگاه، موقع گاز زدن ساندویچ‌های کباب‌دستی خیابان دبیراعظم، موقع کتک‌کاری بر سر جای پارک و... نقش بودن را می‌توانید به وضوح تماشا کنید. کرمانشاهی‌ها در حساس‌ترین بزنگاه‌های تاریخ و در حساس‌ترین برهه‌های تاریخ نمی‌تواند نقش نباشند. یک کرمانشاهی نقش، نمی‌تواند نقش بودن خودش را پنهان کند. حتی اگر هم بخواهد آن را پنهان کند، شبیه کسی می‌شود که لب‌هایش را بوتاکس زده اما نمی‌خواهد زیربار برود.

استاد بهاءالدین خرمشاهی در یک کتاب آن را توضیح داده است: «کمدی نقطه بعد از تراژدی‌ست».

در کرمانشاه رسم بر این است که اگر یکی از نزدیکان‌تان را از دست بدهید، بقیه آن‌چنان بلایی سر شما می‌آورند که از خدا می‌خواهید جای آن مرحوم باشید.