کتاب طرز فکر

«شدن بهتر از بودن است.»

من دنیا را به دو دستهٔ ضعیف‌ها و قوی‌ها یا موفق‌ها و شکست‌خورده‌ها تقسیم نمی‌کنم. من دنیا را به یادگیرنده‌ها و غیریادگیرنده‌ها تقسیم می‌کنم.»

«مزخرف! یاوه! چیزی به‌اسم نابغهٔ "مادرزاد "وجود نداره.»

اوضاع دارد پیچیده‌تر می‌شود؛ چراکه در طرز فکر ثابت موفقیتِ تنها کافی نیست، باهوش و بااستعداد به‌نظررسیدنِ تنها کافی نیست. باید تقریباً بی‌نقص بود و باید از همان اول هم بی‌نقص بود.

با این حال پشت این عزت‌نفسی که در طرز فکر ثابت به چشم می‌خورد، یک سؤال ساده هست: اگر وقتی موفقی کسی هستی، وقتی ناموفقی چی هستی؟

مردم اغلب بر این باورند که «استعداد» خودِ توانایی است. با این حال، چیزی که استعداد را پرورش می‌دهد، آن کنجکاوی دائم و بی‌پایان و جست‌وجوی چالش‌هاست.

وقتی می‌توانید بهتر شوید، دیگر چرا با اثبات مکرر اینکه چقدر عالی هستید، زمان را هدر بدهید؟

وقتی وارد طرز فکری می‌شوید، وارد دنیای جدیدی می‌شوید. در دنیای خصیصه‌های ثابت، موفقیت یعنی ثابت کنید باهوش یا بااستعدادید، خودتان را اثبات کنید. در دنیای صفات متغیر، موضوع این است: ارتقای خودتان برای یادگیری چیزهای جدید، اینکه خودتان را رشد دهید.

شما امکان انتخاب دارید. طرز فکرها صرفاً همان باورهای ما هستند. باورهای قدرتمندی هستند؛ ولی فقط درون ذهنتان‌اند و شما می‌توانید ذهنتان را تغییر دهید.

طبق گفتهٔ معروفی در دههٔ ۱۹۶۰: «شدن بهتر از بودن است.»

برای انجام کاری و لذت از آن لازم نیست از قبل در آن عالی باشید.

موضوع بسیار نگران‌کننده این بود که ما بچه‌های معمولی را فقط به‌خاطر اینکه گفتیم باهوش‌اند، دروغ‌گو کردیم.

به‌دنبال مدیری بگردیم که مظهر طرز فکر رشد نیز باشد: مشتاق آموزش و یادگیری، پذیرای دادن و گرفتن بازخورد و دارای توانایی مواجهه و غلبه بر موانع.

«تمام توانم رو برای چیزهایی که برام باارزش بودن، گذاشتم.»

کاری هست که همیشه می‌خواستید انجام بدهید؛ اما می‌ترسیدید در آن خوب نباشید؟ برای انجامش برنامه‌ریزی کنید.

هرودوت، نویسندهٔ قرن پنجم قبل از میلاد، گفته است ایرانیان باستان برای جلوگیری از گروه‌زدگی، از ترفندهایی مشابه اسلون استفاده می‌کردند: وقتی گروه در حالت هوشیاری تصمیمی می‌گرفت، بعد در حالت مستی، دربارهٔ آن تجدیدنظر می‌کرد.

«چیزی به‌اسم خلبان مادرزاد وجود نداره. فرقی نمی‌کنه چه استعداد یا قابلیت‌هایی داشتم، خلبان ماهر شدن به هر حال کار سختی بود. در واقع یه عمر آموزش می‌خواست. بهترین خلبان‌ها بیشتر از بقیه تمرین و پرواز می‌کنن؛ به همین علت هم بهترینن.» ا

افراد هر طرز فکری که در یک حوزهٔ خاص داشته باشند، بر مبنای همان طرز فکر در آن حوزه پیش می‌روند.

این یک ویژگی شگفت‌انگیز طرز فکر رشد است. برای انجام کاری و لذت از آن لازم نیست از قبل در آن عالی باشید.

این باور که زوج‌ها توانمندی تغییر دارند، نباید با این باور که زوج‌ها تغییر خواهند کرد، اشتباه گرفته شود. زوج‌ها باید بخواهند تغییر کنند، به تغییر متعهد باشند و اقدامات مشخصی در راستای تغییر انجام دهند.

گروه‌زدگی یعنی همهٔ افراد یک گروه شبیه به هم فکر می‌کنند، هیچ‌کس مخالفت نمی‌کند، هیچ‌کس موضع انتقادی نمی‌گیرد.

وارن بنیس، زمانی که با رهبران بزرگ مصاحبه می‌کرد، به این نتیجه رسید: «همه موافق بودند رهبران ساخته می‌شوند و نه زاده. بیشتر هم به‌دست خودشان ساخته می‌شوند تا ابزارهای بیرونی.»

چرا تلاش این‌قدر ترسناک است؟ به دو دلیل: یکی اینکه در طرز فکر ثابت فرض بر این است که نوابغ بزرگ نیازی به تلاش ندارند. بنابراین فقط همین حس نیاز به تلاش بر توانایی فرد سایه می‌افکند. دوم اینکه همان طور که نادیا اشاره می‌کند، تمام عذر و بهانه‌ها را از فرد می‌گیرد. وقتی تلاشی در میان نباشد، همیشه می‌توان گفت: «می‌توانستم ... .»

دنیل وایل، کارشناس در زمینهٔ رابطه، می‌گوید انتخاب یک نفر یعنی انتخاب مجموعه‌ای از مشکلات. هیچ گزینهٔ بدون مشکلی وجود ندارد. ترفند این است که محدودیت‌های یکدیگر را بپذیریم و از آنجا شروع به رشد و توسعه کنیم.

عامل اصلی در دستیابی افراد به تخصص، «توانایی ثابتی که از قبل دارند نیست؛ بلکه تلاش هدفمند است.»

همه با عشق به یادگیری متولد می‌شوند؛ اما طرز فکر ثابت، آن عشق را از بین می‌برد

کسی‌بودن، با برد یا باخت تعیین نمی‌شود. افرادی که برای خود کسی شده‌اند، آن‌هایی هستند که با تمام وجودشان پیش می‌روند.

اعتمادبه‌نفس واقعی در یک منصب، یک کت‌وشلوار گران‌قیمت، یک ماشین شیک یا خرید موفقیت‌آمیز چندین شرکت نمایان نمی‌شود. در طرز فکر نمایان است، در میزان آمادگی برای رشد.

در یک نظرسنجی از ۱۴۳ محقق خلاقیت، توافق‌نظر گسترده‌ای دربارهٔ مؤلفهٔ شمارهٔ یک در دستاوردهای خلاقانه وجود داشت و آن مؤلفه دقیقاً همان پشتکار و تاب‌آوری بود که طرز فکر رشد ایجادش می‌کند.

جالب این است که اوج جایی است که افراد دارای طرز فکر ثابت تشنهٔ بودن در آن‌اند؛ اما برای بسیاری از افراد دارای طرز فکر رشد، ثمرهٔ فرعی اشتیاقشان به کاری است که انجام می‌دهند.