کتاب روانکاوی در آسیا

لش (۱۹۷۸) اصطلاح «فرهنگ خودشیفتگی» را برای عصر ما ابداع کرد. این اصطلاح نتیجهٔ درهم شکسته شدن خانواده و تأکید بر ارضای غریزی است. هر چه فشارهای اجتماعی به ایگو بیشتر شود، دستیابی به رشد و بلوغ دشوارتر می‌گردد. این موضوع منجر به شکست در فرایند رشد طبیعی سوپرایگو می‌شود؛ بنابراین در دنیایی که تحت سلطهٔ تصورات است، رشد فردی تنها می‌تواند از طریق تصاویر فرافکنی‌شده و گمان‌های غلطی که توسط ایگوهای متزلزل ایجاد شده حاصل گردد. در این جهان، تمایز بین واقعیت و فانتزی دشوار است و آنچه را واقعاً هستیم محصولاتی که مصرف می‌کنیم نشان می‌دهند. «فرهنگ خودشیفتگی» نظم جمعی و کاریِ متمرکز را به نفع جهانی از گمان‌ها، تظاهرات و نهان‌کاری‌ها از میان برده است.