آنهایی که هملت را متفکری اصیل میدانند، در تجریدهای او دقیق میشوند و در آنها دنبال بصیرتهایی دربارهٔ فناپذیری یا ماتم ذاتی یا احساس غنا و عظمت جهان میگردند. آنهایی که معتقدند هملت فقط با فلسفه ور میرود، نظر به بصیرتهایی دارند که در پیوند میان افکار واهی و شرایط حاد مؤثرند.
هرچند این سوگیریها آشتیناپذیرندیکی محتوای دعویهای هملت را جدی میگیرد