بریده‌هایی از کتاب آقای هنشاو عزیز

خیلی مسخره است که کسی چیزی به آدم بگوید و آدم نتواند آن را فراموش کند!

گفتم: «بله. پدرم هم زنگ نزده!» گفت: «فکر نکن این دوروبرها فقط تو هستی که پدرش فراموشش کرده!» نمی‌دانم راست می‌گوید یا نه. آقای فرایدلی همیشه همهٔ مدرسه را زیر نظر دارد، پس احتمالاً راست می‌گوید. دلم می‌خواهد پدربزرگی مثل آقای فرایدلی داشتم. او خیلی خوب و ساده و یک‌جوری شل‌وول و راحت است!

او گفت: «یادت باشه که ما از هم جدا شده‌ایم.» خوب یادم است، من همیشه یادم هست.