کتاب باباگوریو

«دنیا لجنزاری است، پس باید سعی کنیم تا آنجا که می‌توانیم بالای آن زندگی کنیم!

زن‌ها از رنج کشیدن به خاطر کسی که دوستش دارند، لذت می‌برند!

موفق خواهم شد! این کلمه‌ای است که هر قمارباز و هر سردار جنگی می‌گوید، اما این کلمات اگر اندک کسانی را نجات داده، در عوض بسیاری را نیز از پای درآورده و نابود کرده است!

اگر یک احساس واقعی در وجودتان بود، مثل یک گنج از آن مراقبت کنید و پنهانش دارید هرگز اجازه ندهید آن را حدس بزنند، وگرنه عمرتان بر باد می‌رود و دیگر این شما نیستید که سوارکارید بلکه یک قربانی هستید! زمانی که عاشق شدید رازتان را فاش نکنید و تا مطمئن نشده‌اید که پیش چه کسی قلبتان را باز می‌کنید، چیزی نگویید.‌ یاد بگیرید که به هیچ‌کس اعتماد نکنید

«چه کسی را می‌توان یافت که غم و غصه و مشکلی نداشته باشد؟ اگر ما مردها آن‌قدر مطمئن بودیم که واقعاً دوستمان می‌دارند و برایمان ارزش قائل هستند، شاید هرگز غصه‌ای نداشتیم.»

مرگ بدون این‌که خبردار شویم به سراغ ما می‌آید. و غالباً جوانان پیش از آنکه به سن پیری برسند، می‌میرند.

«دوست من برو، به دنبال سرنوشت خودت برو.‌ اما من فعلاً در یک جهنم تاریک هستم و باید همانجا بمانم. هر چه بدی در مورد این دنیا به تو می‌گویند، باور کن! گمان نکنم هیچ شاعری بتواند ترس و وحشت و زشتی و پلیدی را که زیرپوششی از طلا و جواهرات قیمتی پنهان شده است، به تصویر بکشد!»

خوشبختی، شعر و هنر زنان است، همچنان که آرایش نیز زینت آنان محسوب می‌شود. اگر شادی و هیجان یک مجلس رقص رنگ‌های گلگون خود را بر این چهرهٔ رنگ‌پریده منعکس می‌نمود؛ اگر خوشی و رفاه یک زندگی بی‌دغدغه این گونه‌های گودرفته را کمی پر و سرخابی می‌ساخت؛ اگر عشق به این چشمان غم‌زده نور و جانی می‌داد

قلب ما مثل یک گنج است.‌ اگر یک‌باره آن را خالی کنید، گویی ورشکست شده‌اید، همان‌طور که ما به کسی که یک پنی در جیب ندارد هیچ رحم و شفقتی نداریم، متقابلاً نسبت به محبتی که بیش‌ازحد خود را آشکار می‌کند نیز رحم نداریم.

گاهی اوقات در زندگی انسان شرایطی پیش می‌آید که باکمال تأسف غیر از تلخی و مرارت چیز دیگری همراه ندارد.

اما چه می‌شود کرد دنیا این‌چنین است! هرگز خوشبختی کامل در این جهان یافت نمی‌شود.‌

قلب انسان ممکن است در اوج محبت و عشق ورزیدن گاه‌وبیگاه توقفی کرده و نفسی تازه کند، اما به‌ندرت اتفاق می‌افتد که در سراشیبی تند و نزولی نفرت توقفی صورت گیرد.

اگر می‌خواهی که فریب عروسک‌ها را نخوری، باید جلوتر بروی و کل نمایش را ببینی و فقط به این اکتفا نکنید که از سوراخ پرده نگاه کنی!

با خود گفت: موفق خواهم شد! این کلمه‌ای است که هر قمارباز و هر سردار جنگی می‌گوید، اما این کلمات اگر اندک کسانی را نجات داده، در عوض بسیاری را نیز از پای درآورده و نابود کرده است!

اگر در قلب یک مرد یک نوع حس غریزی وجود داشته باشد، این همان غروری است که به‌واسطهٔ حمایت از یک موجود ضعیف در دلش پرورانده می‌شود و در این میان، حق‌شناسی و عشق را نیز باید به آن اضافه کرد و در اینجاست که بسیاری از ناسازگاری‌های عجیب‌وغریب طبیعت انسانی ادراک خواهد شد.

صداقت و درستی به هیچ دردی نمی‌خورد! مردم زیر بار نبوغ کمر خم می‌کنند، از آن متنفر می‌شوند و آن را دشمن می‌پندارند، زیرا نبوغ همه‌چیز را می‌گیرد و با کسی قسمت نمی‌کند، اما اگر استقامت نشان دهد همه در برابرش تعظیم می‌کنند.

فساد قدرت بزرگی در جهان است و استعداد نایاب. فساد سلاح آدم‌های متوسط است که بسیارند و می‌توانید آثارشان را همه‌جا ببینید!

این زندگی خیلی زیباتر از یک آشپزخانه نیست. به همان اندازه هم بدبو است! کسی که بخواهد غذا درست کند، باید دست‌هایش را کثیف کند. فقط باید بعد از آن، دست‌ها را خوب شست!

انسان هیچ‌گاه درصحنهٔ تاریخ موجود کاملی نبوده است. گاهی کمابیش بدبین است و حرص زیادی دارد

انسان هوشمند خود را با شرایط و حوادث وفق می‌دهد و آن‌ها را می‌پذیرد تا بتواند آن‌ها را به بهترین شکلی رهبری نماید. اگر اصول و قوانین ثابتی وجود می‌داشت، ملت‌ها به همان سادگی که ما پیراهن خود را عوض می‌کنیم، آن‌ها را تغییر نمی‌دادند. یک فرد، مجبور نیست که عاقل‌تر و خاص‌تر از یک ملت باشد

راز ثروت‌های بزرگ که علت آشکاری ندارد، جنایتی است که خیلی دقیق و هوشمندانه برنامه‌ریزی‌شده، هرگز برملا نخواهد شد.

عدم پیشرفت در کارها، ما را وادار می‌کند که قبول کنیم آنچه که فکر می‌کرده‌ایم، درست نبوده است. گویی عدم موفقیت، همیشه عظمت خواسته‌هایمان را به رخ ما می‌کشد.

یک انسان چیست؟ انسان همه‌چیز است و هیچ‌چیز نیست. وقتی اسمش پواره است، از هیچ کمتر است و می‌توان او را مثل یک حشره له کرد، اما انسان وقتی‌که شبیه شما باشد، مثل خداست، دیگر یک ماشین نیست که رویش را با پوست پوشانده باشند، آینه‌ای است که زیباترین و والاترین احساسات در آن تجلی می‌کند، زندگی من نیز جز احساسات چیز دیگری نیست.‌ یک احساس، گویی جهانی است که در یک اندیشه گنجانده شده است

در نظر من که زندگی را خوب شناخته‌ام، فقط یک احساس واقعی وجود دارد و آن عبارت است از دوستی یک انسان نسبت به انسان دیگر.