بریده‌هایی از کتاب تشخیص کارما

وقتی مردم متوجه شوند که کارکرد اصلی یک بیماری جلوگیری از فروپاشی روح است، بیماری خودبه‌خود برطرف می‌شود.

"طلسم کردن یک فرد به معنای کشتن احساسات الهی در اوست، همان احساساتی که از همه ما دفاع می‌کند. جادو یک فرآیند غیرطبیعی و خشونت‌آمیز است که به ساختارهای معنوی، و هم‌چنین به روح و سرنوشت فرد طلسم‌کننده آسیب می‌رساند. به ویژه برای سرنوشت فرزندان فرد طلسم کننده، به خصوص آنهایی که هنوز به دنیا نیامده‌اند، بسیار خطرناک است".

دریافتم که مؤثرترین و مطمئن‌ترین روش، روشی است که از قدیم برای مردم شناخته شده بود - یعنی توبه.

وقتی انسان خداوند را به صورت ذهنی مورد خطاب قرار می‌دهد و به خاطر اعمال ناشایست خود طلب بخشش می‌کند، روح و جسمش به شگفت‌انگیزترین شکل ممکن تغییر می‌کند.

ما چنان از ریشه‌های معنوی خود دور شده‌ایم که بشریت معاصر را می‌توان به یک کشتی با موتور آسیب‌دیده و نشتی‌های عظیم در بدنه آن تشبیه کرد. کاپیتانی برای هدایت کشتی وجود ندارد و خدمه مشغول نزاع با یکدیگر هستند. برخی از سرنشینان این کشتی شروع به آگاه شدن از وضعیت خود کرده‌اند، بی‌تابانه به دیگران التماس می‌کنند که با یکدیگر آشتی و تعمیرات را شروع کنند. بااین‌حال، آنها متوجه خطر اصلی نیستند؛ آنها نمی‌دانند که کشتی به سمت صخره‌های خطرناک در حال حرکت است، و در صورت عدم تغییر مسیر، حتی یک موتور تعمیر شده نیز قادر به نجات آنان نخواهد بود.

یک فرد می‌تواند با یک رژیم غذایی و رفتار معقول کارمای خود را ببندد و اینها وظایفی هستند که وی باید برای خود تعیین کند. شیطانی که هر روز با آن مواجه می‌شویم در درون خود ماست نه در دنیای بیرون.

مشکل اصلی دنیای ما کمبود معنویت است.