بریده‌هایی از کتاب خدمتکار

«ترجیح می‌دم کتاب بخونم.» «عالیه! دوست داری چی بخونی؟» «کتاب.» «چه کتاب‌هایی؟» «اونهایی که کلمه دارن.»

به تنها کسی که می‌توانم اعتماد کنم خودم هستم.

در زندگی یک اشتباه می‌کنی و دیگر هیچ‌کس به تو اطمینان نمی‌کند.

هیچ زنی از اینکه همسرش او را به شکل نامطلوبی با زن دیگری مقایسه کند خوشش نمی‌آید.

از پشت درهای بسته، او همه چیز را می‌بیند

«ترجیح می‌دم کتاب بخونم.» «عالیه! دوست داری چی بخونی؟» «کتاب.» «چه کتاب‌هایی؟» «اونهایی که کلمه دارن.»

به تنها کسی که می‌توانم اعتماد کنم خودم هستم.

از پشت درهای بسته، او همه چیز را می‌بیند

آنها کلی پول دارند که آتش بزنند.

به تنها کسی که می‌توانم اعتماد کنم خودم هستم.

«فقط نگاهت بامزه‌ست. من به اینها عادت دارم، اما عاشق دیدن این چیزها از چشم توام.»

«خوبه. یادت باشه، داشتن شغل و سرپناه مهمه، اما داشتن ارتباطات انسانی خیلی خیلی مهم‌تره.»

به تنها کسی که می‌توانم اعتماد کنم خودم هستم.

اینکه وانمود کنی نمی‌فهمی خیلی راحت‌تره.

در زندگی یک اشتباه می‌کنی و دیگر هیچ‌کس به تو اطمینان نمی‌کند.

همیشه، هروقت قوانین رو زیر پا می‌ذارین تنبیه می‌شین.

«اگه مراقب دندون‌هات نباشی شانس داشتنشون رو از دست می‌دی.»

اندرو فقط دارد سربه‌سرش می‌گذارد، اما هیچ زنی از اینکه همسرش او را به شکل نامطلوبی با زن دیگری مقایسه کند خوشش نمی‌آید. اگر اندرو چنین چیزی را نمی‌داند پس احمق است.

حتی بعد از تمام پذیرفته نشدن‌ها، بازهم تلاشم را می‌کنم.

«اگه مراقب دندون‌هات نباشی شانس داشتنشون رو از دست می‌دی.» «اِوِلین!» «اندی این رو می‌دونست. اون می‌دونست که این قانون منه.» نگاهش را برمی‌دارد. «وقتی با انبردست یکی از دندون‌های شیری‌ش رو کشیدم فکر کردم که فهمیده.» به او خیره می‌مانم، از صحبت کردن به‌شدت می‌ترسم. از شنیدن کلماتی که از دهانش خارج می‌شوند خیلی می‌ترسم و وقتی بالاخره بیرون می‌آیند، نفسم را بند می‌آورد: «خیلی شرم‌آوره که هیچ‌وقت واقعاً درسش رو یاد نگرفت. خوشحالم که جلو اومدی و چنین درسی بهش دادی.»

من با رئیس متأهلم خوابیدم.

در زندگی یک اشتباه می‌کنی و دیگر هیچ‌کس به تو اطمینان نمی‌کند.

من سابقه‌دارم. در زندگی یک اشتباه می‌کنی و دیگر هیچ‌کس به تو اطمینان نمی‌کند.

داشتن شغل و سرپناه مهمه، اما داشتن ارتباطات انسانی خیلی خیلی مهم‌تره.

«تنها راه یادگیری اینه که عواقب اعمالت رو ببینی.»

به تنها کسی که می‌توانم اعتماد کنم خودم هستم.

از اینکه تا این حد عاشقم است از او متنفرم.

«ترجیح می‌دم کتاب بخونم.» «عالیه! دوست داری چی بخونی؟» «کتاب.» «چه کتاب‌هایی؟» «اونهایی که کلمه دارن.»

شاید ندانستنش بهتر است.

در اعماق وجودم، آدم خوبی هستم. یا حداقل قبل از اینکه اندی داغانم کند خوب بودم.