انسانها ذاتاً در برابر چیزهای ناشناخته مقاومت میکنند، چون باعث میشود کنترل را از دست بدهند. حتی اگر آن چیز «ناشناخته» بسیار باارزش و برایمان مفید باشد، باز هم در برابرش مقاومت میکنیم.
خودتخریبی در بسیاری از مواقع نتیجهٔ ناآشنا بودن است، هر شرایط ناآشنایی -هر چقدر هم خوب باشد- برایمان عجیب و آزاردهنده است. گاهی افراد این آزاردهندهبودن را به حساب «بدبودن» یا «مضربودن» آن چیز یا موقعیت میگذارند. در این مواقع، موضوع فقط تطبیق روانی با شرایط ناآشنا است.