کتاب تاریخ فلسفه غرب (۲)

می‌گوید که کسانی که در پی قدرت هستند نیازی به اخلاق ندارند و تنها باید، ظاهری نیکو و پسندیده داشته باشند. همچنین ریا کاری در زمینه دین را برای طالبان قد

دکارت معتقد است علت خطا بیشتر در اراده است تا فاهمه. فاهمه انسان متناهی است اما اراده او نامتناهی می‌باشد و به‌همین دلیل ما معمولاً چیزهایی را می‌خواهیم که ورای حد شناختهای صریح و متمایز ماست و چون در استفاده از اراده، چنین بلند پروازیهایی داریم، شگفت نیست اگر اشتباه کنیم. لذا خطاهای ما از نقصهای نحوة عمل ماست نه از نقص طبیعت ما. از این جهت پیش از تشخیص و درک وضوح و تمایز مفاهیم توسط فاهمه، شتابزده به‌صدور حکم می‌پردازیم.

زندگی مطابق با عقل. ناتوانی انسان در تعدیل عواطف موجب می‌گردد تا او بندگی و اسارت تن را قبول نماید زیرا انسانی که از عواطف اطاعت نماید هیچ قدرتی بر خویشتن ندارد. اما کسی که بر طبق عقل عمل می‌کند به‌فضیلت اخلاقی تن در خواهد داد. زندگی عقلانی تنها راه کسب فضیلت است.