بریده‌هایی از کتاب رهایی از محرومیت های هیجانی دوران کودکی (جلد دوم)

ممکن است یاد گرفته باشید که خودتان را سرکوب کنید تا والدین‌تان را آشفته نسازید.

عشق به والد نابالغ هیجانی کاری طاقت‌فرساست. زیرا ما با والدی روبه‌رو هستیم که از یک سو انتظار رفتار محترمانه و خاص از شما دارد و از سوی دیگر به‌طور همزمان سعی در کنترل و نادیده گرفتن شما را دارد.

والدین نابالغ هیجانی وقتی ناراحت می‌شوند، به دنبال کسب توجه شما هستند. ولی با این وجود وقتی شما را آشفته و نگران می‌بینند، خودشان این کار را به ندرت انجام می‌دهند. به جای این‌که کنارتان بنشینند و کمک کنند تا از این وضعیت بیرون بیایید، معمولاً شروع می‌کنند به ارایه راه‌حل‌های سطحی و تکرار این جمله که نگران نباش. حتی ممکن است اعصاب‌شان خرد شود که چرا شما ناراحت هستید.

بخش تناقض‌آمیز ماجرا این‌جاست که اکثر والدین نابالغ هیجانی می‌توانند از جهات دیگر مثل وضعیت شغلی یا رفتارهای اجتماعی عملکرد خوبی داشته باشند و همانند بزرگسالان واقعی رفتار کنند. از نگاه یک مخاطب بیرونی، باورش سخت است که آن‌ها می‌توانند باعث چه بدبختی و گرفتاری برای فرزندان‌شان شوند.

مهم نیست که چقدر سخت تلاش می‌کنید تا با فرزندان خود ارتباط برقرار کنید یا با آن‌ها باشید، وقتی آن‌ها را نمی‌بینید و پاسخگوی نیازهای‌شان نیستید، تنهایی هیجانی را برای‌شان رقم زده‌اید.

این گروه از والدین با بچه‌های خود به‌گونه‌ای سطحی و توأم با زورگویی و قضاوت رفتار می‌کنند که به قطع یقین توانایی‌شان را برای اعتماد به افکار و باورهای خود تضعیف می‌کند. این امر به نوبهٔ خود باعث می‌شود که رشد قوهٔ شهودی، خودراهبری، کفایت‌مندی و خودمختاری آن‌ها محدود شود.

واکنش‌گری افراطی والدین نابالغ هیجانی به فرزندان‌شان می‌آموزد که بازدارنده، منفعل و مطیع باشند. آن‌ها علاقه‌ای به رشد و پرورش فردیّت و اعتماد به دیگران در فرزندان خود ندارند

عشق به والد نابالغ هیجانی کاری طاقت‌فرساست. زیرا ما با والدی روبه‌رو هستیم که از یک سو انتظار رفتار محترمانه و خاص از شما دارد و از سوی دیگر به‌طور همزمان سعی در کنترل و نادیده گرفتن شما را دارد.

جای این‌که کنارتان بنشینند و کمک کنند تا از این وضعیت بیرون بیایید، معمولاً شروع می‌کنند به ارایه راه‌حل‌های سطحی و تکرار این جمله که نگران نباش. حتی ممکن است اعصاب‌شان خرد شود که چرا شما ناراحت هستید.

۳ ـ احساس اجبار و گیر افتادن می‌کنید والدین نابالغ هیجانی اصرار دارند که فرزندان‌شان آن‌ها را در اولویت قرار دهند و گفته‌های آن‌ها را اجرا کنند. به همین منظور تا وقتی که آن‌چه را می‌خواهند انجام ندهید، سعی می‌کنند با ایجاد احساس شرم، ترس و گناه، شما را تحت فشار قرار دهند. چنان‌چه از دستورات آن‌ها عدول کنید، شما را به باد سرزنش می‌گیرند و خشمگین می‌شوند.

آن‌ها علاقمندی‌های خود را به حدّی بالا می‌برند که خواسته‌ها و علاقمندی‌های شما از اهمیت ساقط می‌شوند و رنگ می‌بازند. آن‌ها به دنبال ایجاد رابطه‌ای برابر نیستند. آن‌ها بله ـــ قربان‌گوهایی می‌خواهند که به خواسته‌های‌شان بی‌چون و چرا لبیک بگویند.

آن‌ها نمی‌توانند درک کنند که چرا شما نمی‌توانید مثل آن‌ها باشید، مثل آن‌ها فکر کنید یا چرا عقاید و ارزش‌های شبیه آن‌ها را ندارید. شما بچه آن‌ها هستید و از همین رو به آنان تعلق دارید.

والدین نابالغ هیجانی سرسختانه مصرّند که رفتار تند و آزاردهنده‌شان به خاطر بی‌فکری شماست ــ به خاطر کاری که انجام دادید یا بالعکس کاری که نتوانستید درست انجام بدهید. اگر و تنها اگر حرف گوش می‌کردید و کاری را که از شما خواسته شده بود انجام می‌دادید، این مشکل هرگز به وجود نمی‌آمد.

شما خودمختاری هیجانی خود را از دست داده‌اید. منظور از خودمختاری هیجانی این است که شما چقدر آزاد هستید تا به احساسات خود احترام بگذارید و آن‌ها را به رسمیت بشناسید.

عزت‌نفس شکننده آن‌ها تاب تحمل انتقاد را ندارد.