بریده‌هایی از کتاب چگونه لاکان بخوانیم

چنین نیست که رؤیاها برای کسانی است که نمی‌توانند واقعیت را تاب آورند، بلکه خود واقعیت برای کسانی است که نمی‌توانند (واقعِ اعلام‌شده در) رؤیاهایشان را تاب بیاورند. این درسی است که لاکان از رؤیای مشهوری می‌گیرد که فروید در تعبیر رؤیا گزارش می‌کند

یک فرد دانشگاهی در اثنای یک میزگرد به‌راحتی می‌تواند ادعا کند که ما در عصری پساایدئولوژیک زندگی می‌کنیم ــ اما به محض این‌که پس از این بحث داغ سری به سرویس بهداشتی بزند خودش را تا زانو در میان ایدئولوژی خواهد دید.

معمولاً ابَرمنخود فرویدی را هم بدین‌گونه درک می‌کنیم: عامل اخلاقی ظالمانه و سادیستی‌ای که با تقاضاهای غیرممکن بمبارانمان می‌کند و آن‌گاه به ناکامی ما در انجام آن‌ها پوزخند می‌زند