الکسیس دُ توکویل در مورد انقلاب فرانسه نوشته: «واقعیتی است غریب که رفاه و آسایش بیشتر به عوض آنکه آدمها را آرام کند، همهجا موجب برانگیخته شدن ناآرامی شد. تودهٔ مردم بیش از پیش با نهادهای قدیمی سرِ ستیز پیدا کردند، و بیش از پیش ابراز نارضایتی کردند؛ در واقع، هر دم معلومتر میشد که ملت سرِ انقلاب دارد.»