کتاب معنای سفر؛ فلسفه وقتی از خانه دوری نوشتهٔ امیلی توماس و ترجمهٔ بهار صفوی است و انتشارات میلکان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب معنای سفر

کتاب معنای سفر به شما می‌آموزد چگونه خوب سفر کنید. فصل‌های این کتاب از این قرار هستند:

فصل اول: چرا فیلسوف‌ها به سفر اهمیت می‌دهند

فصل دوم: نقشه چیست؟

فصل سوم: فرانسیس بیکن و فلسفهٔ علم و مرغ‌های یخ‌زده

فصل چهارم: اندیشه‌های فطری در دکارت، لاک و آدم‌خواران

فصل پنجم: چرا گردشگری آغاز شد؟

فصل ششم: سفرنامه‌نویسی، آزمایش‌های فکری و جهان فروزان مارگارت کاوندیش

فصل هفتم: سفر به کوه‌ها و فلسفهٔ فضای هنری مور

فصل هشتم: ادموند بِرک و گردشگری والا

فصل نهم: فلسفهٔ سرزمین وحشی، هنری ثورو و عشق کلبه

فصل دهم: آیا سفر مفهومی مردانه است؟

فصل یازدهم: اصول اخلاقی گردشگری مناطق در خطر نابودی

فصل دوازدهم: آیا گردشگری فضایی زمین را ناچیز نشان خواهد داد؟

بازگشت به خانه

همان‌طور که می‌بینید، امیلی توماس در این کتاب مفهوم سفر را از نظرگاه فلاسفه بررسی می‌کند.

خواندن کتاب معنای سفر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که اهل سیر و سیاحت هستند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب معنای سفر

«زن سیاح؟ مسافری با دامن؟

تصویری بیش از حد فرشته‌گون است.

بگذارید خانه بمانند و از بچه‌ها مراقبت کنند یا پیراهن‌های ژندهٔ ما را وصله‌پینه کنند.

اما نباید کاری به جغرافیا داشته باشند و نمی‌توانند هم این کار را بکنند و نخواهند کرد.

به انجمن سلطنتی جغرافیا، پانچ، ۱۰ جون ۱۸۹۳

زن؛ در بریتانیای دههٔ ۱۸۹۰ اعضای انجمن سلطنتی جغرافیا که همگی مرد بودند، دربارهٔ این موضوع بحث‌های تندوتیزی کردند. زنان تا چه حد می‌توانند در جغرافیا و اکتشاف پیش روند؟ روزنامه‌ها بحث‌های آن‌ها را به سخره گرفتند و شعر بالا را برای انجمن نوشتند. با این حال، انجمن تا سال ۱۹۱۳ بیست سال بعد از انتشار این شعر طنز پانچ، زنان را نپذیرفت.

صد سال بعد، سارا ویلر در کتاب سفرنامهٔ قطب جنوب توضیح می‌دهد که تا مدت‌ها فکر می‌کرد قارهٔ جنوبگان «مکانی برای آزمایش مردانی با ریش‌های یخ‌زده است تا ببینند تا چه حد می‌توانند بمیرند». گروه ریش‌های یخ‌زده باز هم در کتاب سرزمین ناشناخته مطرح می‌شود. موهای یخی آن‌ها تجسم رابطهٔ عمدتاً مردانهٔ بشر با قطب جنوب است.

تا اینجا متوجه شدیم که سفر و فلسفه بارها در تاریخ پرپیچ‌وخمشان با یکدیگر تلاقی داشته‌اند. فیلسوفان، چه دربارهٔ توسعهٔ ذهن ما بنویسند، چه دربارهٔ زیبایی‌شناسی «تاریک‌ترین جنگل‌ها»، معمولاً سفر را ستایش کرده‌اند. این روند در قرن بیستم شروع به تغییر کرد. وقتی جنبش‌های فمینیستی جای خود را پیدا کردند، سیمون دوبووار و فیلسوف‌های دیگر به این موضوع اشاره کردند که سفر فعالیتی به‌شکل کلیشه‌ای مردانه است و این مشکل‌زاست. وقتی در مسائل مربوط به سفر و زنان عمیق‌تر شدم، متوجه شدم که سفر و مردان از دیرباز در هم تنیده شده‌اند، از گذشته تا به امروز. ماجراجویی در قطب جنوب هم همین طور است. به‌علاوه پی بردم که مفهوم غربی سفر جنسیتی مردانه دارد و این امر امروزه باعث مشکل است. برای اینکه علت این مشکل را کشف کنیم، به عقب برمی‌گردیم و موضوع جنسیت را کلی‌تر بررسی می‌کنیم. جنسیت چیست؟‌ در گذشته، مردم عبارت‌های «جنس» و «جنسیت» را به‌جای هم استفاده می‌کردند. امروزه، اغلب این دو عبارت را از هم جدا می‌کنیم. جنس یک نفر به ویژگی‌های بیولوژیک او اشاره می‌کند: ارگان‌های جنسی، کروموزوم‌ها و مشخصات هورمونی. وقتی زن بارداری حین تصویربرداری از دختر یا پسربودن فرزندش سؤال می‌کند، می‌خواهد جنس کودک را بداند. پرستار می‌تواند با بررسی اندام‌های جنسی جنین در سونوگرافی جواب او را بدهد.

در مقابل، جنسیت فرد ویژگی‌هایی است که جامعه به مردان و زنان نسبت می‌دهد. سازمان جهانی بهداشت می‌گوید:

جنسیت به ویژگی‌های برساختهٔ اجتماعی زنان و مردان، از جمله هنجارها، نقش‌ها و روابط بین گروه‌های مردان و زنان اشاره می‌کند. این ویژگی‌ها از جامعه‌ای به جامعهٔ دیگر متفاوت هستند و می‌توانند تغییر کنند.»

بریده‌هایی از کتاب معنای سفر