کتاب قصه عشق

همین که با کسی آشنا می‌شویم، تمامی افکار و احساساتمان را در وجود او منعکس می‌بینیم، هم خردی که کسب کرده‌ایم و هم کوله‌بار احساسات گذشته‌مان را. در ظاهر داریم او را عمیقاً می‌شناسیم، اما معمولاً واقعیت چیز دیگری است. ما تمام مدت در حال خلق قصّه‌ای هستیم که شباهت چندانی به خود آن شخص ندارد، بلکه بیشتر شبیه به تصوّر ما از اوست. در واقع شناخت ما از افراد صرفاً درکی است که ما از آن‌ها داریم.

تفکّر روایی بیشتر کل‌نگر، حسّی، غیرمنطقی، ملموس، دارای رشد سریع اما مقاوم در برابر تغییر و به‌خودی خود دارای ارزش است. اینجا تجربه است که ما را به یقین می‌رساند. در مقابل، تفکّر منطقی جزءنگر، عقلانی، منطقی، انتزاعی، دارای روند رشد آهسته و روند تغییر سریع است. اینجا باور، مستلزم دلیل و سند است.