بریده‌هایی از کتاب الکترا در برابر ادیپ

به‌صورت غیرارادی، دختر تا حدی در حیطهٔ نفوذ و تأثیر مادرش باقی می‌ماند، او همچنان بخشی از روح و تن مادر خواهد ماند و به‌جای اینکه در پی امیال خویش باشد باید آرزوهای مادر را تحقق بخشد. نتیجهٔ غریزی این امر احساس خصومت به مادر است که اغلب از دید دختر نیز پنهان می‌ماند. شیوه‌ای که احساس ناخودآگاه نفرت می‌تواند به زندگی هیجانی دختر شکل دهد و آن را تعیین کند مضمون اصلی این کتاب است.

مادران ارتباطی اساسی میان نسل‌ها شکل می‌دهند. مادر بودن حداقل تجربه‌ای سه‌نسلی است

غل‌وزنجیر شدن مادر و دختر به یکدیگر منبع ناامیدی و پرخاشگری است و تا زمانی که خودِ دختر مادر نشود این مسئله بروز پیدا نمی‌کند.

پیوند میان مادران و دختران انتقال سلامت عاطفی و همچنین پاتولوژی را به نسل بعدی از طریق مسیر زنانه تسهیل می‌کند.

تروماهای پردازش‌نشده و بیان‌نشدهٔ والدین، بنا به ضرورت، شکاف‌های ارتباطی بین والدین و فرزند را بر جای می‌گذارد. والدین اغلب تمایل دارند چیزهای تکان‌دهنده را از کودکان خود پنهان کنند با این تصور که می‌خواهند کودک را نجات دهند. بااین‌حال، نتیجه معمولاً زیان‌بارتر از واقعیت است.

در مقابل اعتقاد زیگموند فروید مبنی بر اینکه پدر شخصیت اصلی است، این کتاب این مفهوم را مطرح می‌کند که زنان در واقع به‌مراتب بیشتر با مادر خود درگیرند.

توهم همزیستی برای دوقلوها درست به همان اندازهٔ مادران و دختران می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. حسادت، نفرت، خشم همه یا باید انکار شوند یا به شکل مازوخیسم درآیند. اگر رشد شخصیت جدا از دیگری اتفاق نیفتد، احساس عزت‌نفس هیچ شانسی برای رشد ندارد.

همزیستی با مادر در مردان منجر به تهدید هویت جنسی آن‌ها می‌شود.

وقتی دختری باردار می‌شود، گاهی احساس می‌کند دو زوج رقیب به وجود می‌آید. او باید به مادرش وفادار باشد اما از فرزندش نیز مراقبت کند. از دو طرف او را صدا می‌کنند. مادربزرگ و کودک برای جلب‌توجه مادر جوان می‌جنگند.

وابستگی به یک نفرِ به‌خصوص، برای تمام نیازهای عاطفی، نه‌تنها برای مادر بلکه برای کودک نیز می‌تواند عذاب‌آور و ناسالم باشد.

شاید عجیب باشد که فکر کنیم چه اتفاقی می‌افتاد اگر روانکاوی، به‌جای اینکه زاییدهٔ افکار یک مرد باشد، از اندیشهٔ یک زن ناشی می‌شد.

از بدو تولد، سرنوشت زن با جنبه‌های مختلف دوسوگرایی نسبت به مادرش شکل می‌گیرد.

الکترا نشان‌دهندهٔ تعارض مادر  دختری است که مملو از فانتزی‌های قتل و خودکشی است و بغضی که منجر به مازوخیسم و سادیسم می‌شود.