بریده‌هایی از کتاب وردست زنبوردار

او همچنین به من آموخت که داشتن منش زنانه لزوماً در تضاد با عاقل و باهوش بودن نیست.

و البته، ورای همهٔ این‌ها، ورای بازی‌ها و چالش‌ها، در همان هوایی که همهٔ ما آن روزها تنفس می‌کردیم مرگ بود و ترس و آگاهی روزافزون از اینکه زندگی هرگز برای هیچ‌کس یکسان نخواهد ماند.

چیزی که کوچک و بی‌ارزش است بهتر از چیزی است که اصلاً نیست.

«انسان در مواجهه با آنچه فکرش را نمی‌کرده غیرممکن محض را انتخاب می‌کند.»

گریه برای همین است، برای اینکه ترس را بشوید و ببرد و احساس نفرتِ آدم را آرام کند.

در همان هوایی که همهٔ ما آن روزها تنفس می‌کردیم مرگ بود و ترس و آگاهی روزافزون از اینکه زندگی هرگز برای هیچ‌کس یکسان نخواهد ماند.

دیگر ساعات طولانی در کتابخانه کیف نمی‌کردم، گرچه هنوز روحم از بوی کتاب‌ها پرواز می‌کرد.