کتاب کتابخانه نیمه شب

هر چه بیشتر روی فعالیتی تمرکز کنی،‌ کم‌تر درباره چیزهای دیگر فکر می‌کنی. به نوعی تو دیگر تو نیستی و به چیزی که انجام می‌دهی تبدیل می‌شوی.

هر آدمی مانند یک شهر است. شما نمی‌توانید با دیدن قسمتی بد از شهر بگویید تمام آن شهر بد است. ممکن است چیزهایی باشند که شما دوست ندارید، ممکن است تعدادی خیابان فرعی و محله بی‌روح وجود داشته باشد، اما چیزهای خوب است که آن را ارزشمند می‌کند.

نورا قبل از اینکه حس کند چیز بدی قرار است اتفاق بیفتد کتاب را بست. «پس، می‌بینی؟ گاهی اوقات بعضی از پشیمانی‌ها بر اساس واقعیت نیستند. گاهی اوقات پشیمانی‌ها فقط...» او به دنبال اصطلاح مناسب گشت و آن را پیدا کرد. «انبوهی از مزخرف‌اند.»

«نافرمانی پایه و اساس آزادی است. مطیع باید برده باشد.»

تمام چیزهای خوب آزاد و وحشی هستند

«من دارم می‌گویم که معمولی‌ترین چیزی که به نظرت می‌رسد،‌ ممکن همان چیزی باشد که تو را به موفقیت می‌رساند. تو باید ادامه بدهی. مانند آن روز در رودخانه. یادت می‌آید؟»