بریده‌هایی از کتاب پاچینکو

آه، حافظهٔ شکم از قلب قوی‌تر است.»

«هرجا که می‌روی می‌بینی مردم فاسداند. خوب نیستند. می‌خواهی یک مرد خیلی بد را ببینی؟ خُب، از یک مرد معمولی، یک مرد موفق دور از تصورش بساز. بگذار ببینیم وقتی هر کاری را که می‌خواهد بتواند انجام دهد، چقدر می‌تواند خوب باشد

سونجا یا، زندگی یک زن کار بی‌وقفه و رنج است. رنج است و باز هم رنج.

تاریخ همهٔ ما را ناامید کرد اما مهم نیست.

آن رعیت‌ها می‌دانستند که پسری لوس و ننر بیش از یک پسر مرده می‌تواند به خانواده آسیب برساند.

یک زن در هر صورت همیشه باید انتظار رنج را داشته باشد و باید سخت کار کند. جز خودمان هیچ‌کس نمی‌تواند به زنی ضعیف کمک کند.

آنها طاقت ناراحتی هونی را نداشتند اما آن‌قدر دوستش داشتند که از خطاهاش نگذرند و لوسش نکنند. آن رعیت‌ها می‌دانستند که پسری لوس و ننر بیش از یک پسر مرده می‌تواند به خانواده آسیب برساند.

دانستن این موضوع موجب تسلی‌مان می‌شود. این‌که بدانیم وقتی رنج می‌کشیم تنها نیستیم.

از صحبت با او لذت می‌بردم. زیاد حرف نمی‌زد اما هر چه را که می‌گفت کاملاً از روی فکر بود

خانه یک نام است، یک واژه، واژه‌ای قوی؛ قوی‌تر از هر آنچه ساحری تاکنون گفته، یا روح با قوی‌ترین افسون به آن پاسخ داده.

«ثروت یک مرد به او این حق را نمی‌دهد که به دختر نجیبی از یک خانوادهٔ خوب گستاخی کند.

دانستن این‌که چه افکاری دارد فرق می‌کرد. وقتی می‌خواست از افکار کسی سر درآورد از او سؤال‌های زیادی می‌پرسید. بیشتر مردم افکار خود را با کلمات بیان و بعد با عمل آن را ثابت می‌کنند. تعداد کسانی که حقیقت را می‌گویند بیش از آنهایی است که دروغ می‌گویند. افراد کمی دروغ گوهایی ماهرند. چیزی که او را بیشتر ناامید می‌کرد این بود که مشخص می‌شد آن شخص فرقی با دیگری ندارد. او زن‌های باهوش را به زن‌های خنگ و زن‌های سخت‌کوش را به زن‌های تنبل ترجیح می‌داد.

در کلیسا؛ جایی که بخشش انتظار می‌رود، ماجراهای زیادی می‌شنوی

پدر و مادرها به‌واسطهٔ فرزندانشان آسیب می‌بینند.»

«اما خدایی که کارهایی را انجام دهد که ما فکر می‌کنیم درست و خوب است، نمی‌تواند خالق جهان باشد بلکه عروسک خیمه شب بازی ماست. برای همهٔ اتفاق‌ها دلایل زیادی وجود دارد که خارج از فهم ماست.»

«خداوند همچنان به ما اطمینان می‌دهد که حتا زمانی که گناه می‌کنیم، باز هم ما را دوست دارد. به‌نوعی ماهیت عشق او به بندگانش شبیه ازدواجی پایدار است. یا آن‌طور که پدر یا مادری فرزند نامشروع خود را دوست دارند. هوشع فراخوانده شد تا مثل خداوند مجبور شود کسی را دوست بدارد که دوست داشتنش سخت بود. وقتی گناهکاریم دوست داشتنمان سخت می‌شود، گناه همیشه تخلفی از فرامین خداست.

فکر می‌کنید مهم است که ما احساس کنیم خداوند چه احساسی دارد؟» «بله. البته. اگر کسی را دوست داشته باشی ناگزیر در رنج او هم شریک می‌شوی. اگر ما خدای خود را دوست داشته باشیم فقط برای این نیست که او را تحسین کنیم، از او بترسیم یا چیزی از او بخواهیم بلکه باید احساسات او را تشخیص دهیم که به خاطر گناهان ما اندوهگین می‌شود. و وقتی در رنجیم مثل ما رنج می‌برد. دانستن این موضوع موجب تسلی‌مان می‌شود. این‌که بدانیم وقتی رنج می‌کشیم تنها نیستیم.»

خطرناک است که فکر کنیم هر چیزی نشانه‌ای از طرف خداست. شاید خدا همیشه با ما حرف بزند اما ما ندانیم چطور گوش کنیم

آیا به این دلیل که استثمار شده‌ایم باید دیگران را استثمار کنیم؟

دخترها فکر می‌کنند برتری دارند چون این قبیل مردها به نظر انعطاف‌پذیر می‌آیند. اما در نهایت این دخترها هستند که برای اشتباهشان تاوان سنگینی می‌پردازند. خداوند می‌بخشد اما عالم نمی‌بخشد.»

تصور می‌کردم مهم نیست که از چند تپه و رودخانه عبور کنی، تمام جهان کره است و مردمانش کره‌ای. پارک وان سو

خانه یک نام است، یک واژه، واژه‌ای قوی؛ قوی‌تر از هر آنچه ساحری تاکنون گفته، یا روح با قوی‌ترین افسون به آن پاسخ داده.

آدم‌ها ممکن است عادل و منصف نباشند اما خداوند عادل است. خواهی دید

روی چیزی تمرکز کن که می‌توانی آن را داشته باشی.

«چرا سعی می‌کنی کاری کنی که آن بچه‌ها از تو خوششان بیاید؟» هاروکی جواب داد: «مگر چارهٔ دیگری هم دارم؟» «می‌توانی به آنها بگویی بروند به جهنم و به زندگی خودت بچسبی.» «و تو چه نوع زندگی‌ای داری؟» قصد هاروکی بی‌احترامی نبود. فقط می‌خواست بداند راه دیگری هم هست. «گوش کن، اگر مردم از تو خوششان نمی‌آید، همیشه تقصیر تو نیست. این را برادرم به من گفته.»