کتاب آموزش فن بیان

یک‌بار دوستی از من پرسید: - به نظر تو، احمق‌ترین آدم‌ها چه کسانی‌اند؟ جواب دادم: «آن‌هایی که می‌پندارند دیگران چیزی نمی‌فهمند و خودشان عقل کل‌اند!»

بزرگ‌ترین مصیبت آن است که نه معلومات کافی برای حرف زدن داشته باشیم و نه شعور کافی برای خاموش ماندن.

یک‌بار دوستی از من پرسید: - به نظر تو، احمق‌ترین آدم‌ها چه کسانی‌اند؟ جواب دادم: «آن‌هایی که می‌پندارند دیگران چیزی نمی‌فهمند و خودشان عقل کل‌اند!»

همواره به‌خاطر داشته باشید که: «افراد را از سؤال‌هایی که می‌پرسند بشناسید، نه از جواب‌هایشان» .

برای شناخت نسبی افراد، باید به چند خصیصه توجه کرد: الف- ارزش اولی: باید این‌را دریابید که بالاترین انگیزه و علاقه‌ی طرف مقابل در زندگی چیست؛ پول؟ سلامتی؟ خانواده، کسب علم؟ و... ب- نحوه‌ی گذراندن اوقات فراغت. ج- با چه کسانی نشست‌وبرخاست می‌کند، یا محشور است.

همانند یک فیلسوف فکر کن و مثل یک کودک بر زبان آور

اگر حق با شما نیست، فوراً قبول کنید و پوزش بخواهید؛ اگر افراد جامعه، فقط همین عبارت ساده را بپذیرند و به آن عمل کنند، اطمینان داشته باشید که حداقل نود درصد پرونده‌های انواع و اقسام اختلافات و دعواها بسته می‌شود! هیچ‌کس قادر نیست فوری به اشتباهش اعتراف کند، مگر افراد نادری که از بند غرور و خودپسندی رهایی یافته‌اند.

همواره سعی کنیم چیزی بگوییم که ارزش آن بیش از خاموشی باشد.

هر چه آگاهی به موضوع بیشتر شود، از میزان اضطراب و دلهره نیز کاسته می‌گردد.

بزرگ‌ترین مصیبت آن است که نه معلومات کافی برای حرف زدن داشته باشیم و نه شعور کافی برای خاموش ماندن.

«افراد را از سؤال‌هایی که می‌پرسند بشناسید، نه از جواب‌هایشان»

از صحبت سرپایی در آخر جلسه یا مهمانی احتراز کنید؛ چراکه باعث بلاتکلیفی و اتلاف وقت سایرین می‌گردد.

«اگر برای ارتکاب یک اشتباه، هزار دلیل بیاورید، مرتکب هزار و یک اشتباه شده‌اید»

سعی کنید همیشه آرامش خود را در هر حالتی حفظ نمایید. هیچ‌چیز به‌اندازه‌ی دستپاچگی و اضطراب، مانع خلاقیت، موفقیت و تأثیر کلام بر شنونده نمی‌شود.

عادات ناپسند در صحبت کردن الف- صداهای اضافی از خود درآوردن ب- تکرار تکه‌کلام‌های بیهوده و غیرضروری. ج- با ناله و یا شل صحبت کردن د- استفاده از لغات عامیانه مانند: هری، کرتیم، دمت گرم، حالشو ببریم، خفن و غیره... ه- حرف زدن با تلفن همراه و- ایجاد چین‌وچروک اضافی در صورت ز- کف به دور لب جمع شدن ح- پراندن ذرات آب دهان ت- آدامس جویدن ی- ضمن صحبت کردن از؛ گوشه کنایه و برچسب زدن، متلک، توهین، لحن ناپسند، تهمت و جملات نامفهوم و دور از نزاکت، احتراز نمایید. کلاً کاری نکنید که جوّ منفی حاکم گردد.

یکی از موجبات مغفرت، نیکو سخن گفتن است. حضرت محمد (ص)

«صحبت اهل نظر، دل را مصفّا می‌کند»

این اصل به اثبات رسیده است که: «به هریک از قابلیت‌های خود توجه کنیم، رشد می‌کنند» ؛ به‌عنوان نمونه: در حال حاضر که این کتاب را گشوده‌اید و ذهن شما به فن بیان معطوف است، مطمئن باشید که در این زمینه رشد می‌کنید.

«افراد را از سؤال‌هایی که می‌پرسند بشناسید، نه از جواب‌هایشان»

پیش خود مجسّم کنید که مشغول سخنرانی در مقابل یک‌صد نفر هستید. اگر بر کمرویی خود غلبه نکنید، به‌یقین بیش از این متضرّر خواهید شد. اطمینان داشته باشید، با کمی تمرکز و پشتکار، این احساسات دست‌وپاگیر، خیلی زودتر از آنچه که فکرش را هم می‌کردید، به‌دست فراموشی سپرده خواهد شد.

«میزان توجه شنونده به سخنران، ۵۰ درصد به حالت چهره و وضع ظاهری، ۴۰ درصد لحن صحبت و فقط ۱۰ درصد به مفهوم سخن وی بستگی دارد!»

این‌را بدانید: آدمی که به‌رغم میلش متقاعد می‌شود، همچنان بر عقیده‌اش استوار می‌ماند.

اندیشه کن، سپس سخن گوی تا از لغزش دور باشی. آنکه غالب بر زبان است، در امان است. بیشتر خطاهای انسان، ناشی از زبان اوست. حضرت محمد (ص)

اول درک کن، بعد درک شو.

اینکه با هر کس چگونه و راجع به چه موضوعی صحبت کنیم، مانند این است که یک قطعه زمین زراعی داریم و می‌خواهیم تحقیق کنیم که با توجه به وضعیت اقلیمی و نوع خاک و دیگر عوامل مؤثر، چه بکاریم تا محصول خوبی برداشت نماییم.

«افراد را از سؤال‌هایی که می‌پرسند بشناسید، نه از جواب‌هایشان» .

مهم‌ترین اصلی که برای کشف صدای صحیح و خوشایند به‌کار می‌بریم، اصل کمترین تنش و فشار است؛ یعنی تلاش کنیم با صرف حداقل انرژی و به طبیعی‌ترین وجه ممکن، صدای خویش را به‌کار گیریم.

تا نگردی آشنا، زین پرده رمزی نشنوی گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

۸- بحث بحث کردن زمانی مفید است و به نتیجه می‌رسد که طرفین با منطق بحث را پیش ببرند. به‌اصطلاح می‌گویند «بحث دیالکتیک» . کلام را به‌جایی نکشید که منجر به بحث بی‌فایده شده و صحبت از دستور خارج شود. این‌را بدانید: آدمی که به‌رغم میلش متقاعد می‌شود، همچنان بر عقیده‌اش استوار می‌ماند.

ز قدیم گفته‌اند: «حال متکلّم از کلامش پیداست.» یا «رنگ رخسار خبر می‌دهد از سرّ ضمیر» و از همه مهم‌تر اینکه: «صحبت اهل نظر، دل را مصفّا می‌کند»