گمان میکنم چنین حقی داشته باشم تا دربارهٔ افول بشری سخن بگویم، که روزی به اوج خود میرسد که طاقهای نیمهسوخته برای همیشه بر سر فرشتگان فرومیریزند؛ فرشتگانی که بیهیچ بیمی از خطر همچنان میوههای شگفتانگیز را از شاخوبرگهای سرسبز و انبوه جنگل سنگی میچینند.» از مرگ سنگها بدتر، مرگ انسانهاست