بریده‌هایی از کتاب آخرین رز کشمیری

 آدم هر چقدر هم ثروتمند باشد نمی‌تواند آن را بخرد و آن هم خلوت و تنهایی است.

کابوس تمام می‌شود و تو با این فکر که دیگر قرار نیست دوباره شروع شود، خودت را آرام می‌کنی. و بعد دوباره شروع می‌شود. و این دفعه بدتر از پیش.

خندیدن گاهی وقت‌ها تنها چیزی بود که ما را متعادل و معقول نگه می‌داشت. این رفتار، در آغاز، ناگفتنی‌ها و موضوعات وحشتناک را برایمان به چیزهایی قابل کنترل تبدیل می‌کرد.

اگر آدم به تمام شایعات گوش بدهد، آن وقت هرگز نمی‌تواند راه خودش را به سوی هیچ چیزی بیابد