بریده‌هایی از کتاب برج و میدان

آدمی به‌راستی حیوانی اجتماعی است و انسانِ مردم‌گریز، هم مطرود دیگران است و هم خود از دیگران دوری می‌جوید. مسأله این است که چرا و چگونه ما آدمیانی که ذاتاً شبکه‌سازیم مدت‌های مدید اسیر سلسله‌مراتب‌هایی با ساختار عمودی و سخت ریشه‌دار بوده‌ایم.

تقلیدْ حقیقتاً صادقانه‌ترین شکل تملّق است، حتی اگر ناخودآگاه باشد.

تحولات بزرگ تاریخ غالباً دستاورد گروه‌هایی است که چندان ثبت و ضبط نشده‌اند و سازماندهیِ رسمی ندارند.

به گفتهٔ مانوئل کاستِلز، "جامعهٔ شبکه‌ای نمایانگر تحولی کیفی در تجربهٔ بشر است".

در عصر پیش از تاریخ، انسان‌های خردمند در هیأت میمون‌نماهایی سر برآوردند دارای حس همکاری و توانایی بی‌نظیر در شبکه‌سازی -یعنی برقراری ارتباط و کنش جمعی- که همین ویژگی ما را از همهٔ حیوانات دیگر متمایز کرد.

در شبکه‌های اجتماعی، افرادِ دارای میزان زیادی مرکزیت درجه‌محور یا مرکزیت بینابینیت‌محور یا مرکزیت نزدیکی‌محور به طرق گوناگون همچون "کانون" (hub) عمل می‌کنند.

در شبکه‌های اجتماعی، افرادِ دارای میزان زیادی مرکزیت درجه‌محور یا مرکزیت بینابینیت‌محور یا مرکزیت نزدیکی‌محور به طرق گوناگون همچون "کانون" (hub) عمل می‌کنند.

در حالی که برخی کشت و کشتار به راه می‌انداختند، سایرین مشغول مطالعه بودند.

زمان را نمی‌شد به عقب بازگرداند؛ و نمی‌شد از پیش رفتن بازداشت.

ثروتمندان ثروتمندتر می‌شوند. اغلبِ شبکه‌های اجتماعی به‌سبب اتصال ترجیحی شدیداً از مساوات‌طلبی به دورند

چرا نهضت پروتستان در مقابلِ سرکوب تا این حد مقاوم بود؟ یکی از پاسخ‌های این سؤال این است که فرقه‌های پروتستان در همان حال که در سراسر شمال اروپا گسترش می‌یافتند ساختارهایی شبکه‌ای پدید آوردند که به‌نحو چشمگیری انعطاف‌پذیر بود.