«روایتها میتوانند ما را در دایرهٔ تعداد کمی از رفتارها، محدود و محبوس کنند! اگر به اجرای همان روایتهای قدیمی ادامه دهیم نهایتاً در چرخهٔ انجام کارها به شیوهٔ قدیمی گرفتار میشویم. درواقع روایتهایی که در پیش میگیریم و از آنها تبعیت میکنیم میتوانند آنقدر قدرتمند شوند که دیگر نتوانیم تصور کنیم انجام آن کارها به شیوهٔ دیگری هم امکانپذیر است. برخی از روایتها از نظر فرهنگی بسیار ریشهدار و بدیهی محسوب میشوند و به ذهن ما خطور نمیکند که غیر از انجام آن به این شکل متداول، به شیوهٔ دیگری هم میتوان آن را انجام داد؛ مانند خوردن شام و تماشای فیلم در اولین قرار دوستانه. چنین عملکردی به معنای قرار گرفتن در وضعیت هدایت خودکار مانند یک ربات است. حالتی که دیگر تفکر فعال، در آن نقشی ندارد.»