«به دوراهیای نگاه کن که آدمک در آن ایستاده است. با انگشت به فلش شروع اشاره کرد. به یاد داشته باش، آن آدمک معرف هرکدام از ما در لحظههایی است که با مشکلی برخورد میکنیم و مجبوریم با آن درگیر شویم و گیج شدهایم. بدون توجه به وضعیت، باید به یاد داشته باشیم ما برای پاسخدادن به آن مشکل حق انتخاب داریم. میدانی آن انتخابها کداماند؟»
با احتیاط گفتم: «میتوانیم فقط واکنش نشان دهیم و مستقیم وارد موضع قضاوتکننده شویم یا تأمل کنیم و به احساسات و واکنشهای بدنمان دقت کنیم و ببینیم که در حال پرسیدن چه نوع سؤالهایی از خودمان هستیم. بعد بکوشیم مسیر یادگیرنده را برگزینیم. میتوانیم انتخاب کنیم... ما حق انتخاب داریم.»