کتاب قطعات تفکر

غم بی‌کرانی که از نگاه گوریل‌ها ساطع می‌شود. جانوری عزادار. من از تبار نگاه او هستم

اشکال فلسفه این است که بیش از حد قابل تحمل است.

«در ویرانه‌های تو، من خود را در پناه احساس می‌کنم».

تنها به این دلیل زندگی می‌کنم که هر وقت به نظرم مناسب برسد می‌توانم بمیرم: اگر فکر خودکشی وجود نداشت همان روز اول خودم را کشته بودم.

بعضی اوقات دلمان می‌خواهد آدم‌خوار باشیم: نه به خاطر لذت بلعیدن این یا آن شخص، بلکه بیشتر به دلیل لذت بالا آوردن آنها.

درخت‌ها قتل‌عام می‌شوند. خانه‌ها به ناگهان پدیدار می‌شوند. همه جا صورت‌ها، صورت‌ها. انسان به پهنهٔ زمین گسترده می‌شود. انسان سرطان زمین است.

۲۴. در حین تحصیلات جدی و مهم بودم که کشف کردم روزی خواهم مرد...؛ این واقعه فروتنی‌ام را متزلزل کرد. چون مطمئن شده بودم دیگر همه چیز را آموخته‌ام، ترک‌تحصیل کردم تا مردم را از کشفی بدین اهمیت باخبر کنم.

اگر می‌خواهید بیماران روانی بیشتر شوند، اختلالات ذهنی تشدید گردد و در هر گوشهٔ شهر تیمارستانی ساخته شود دشنام را ممنوع کنید.

اگر حتی یک‌بار بی‌دلیل غمگین بوده‌ای، تمام زندگی‌ات، بی‌آنکه بدانی، این چنین بوده‌ای.

۱۹. از همه خسته‌ام ولی دوست دارم بخندم، و به تنهایی نمی‌توانم.