بریده‌هایی از کتاب رستاخیز حسین (ع)

إنَّ الحُسَین ... مِصباحُ هُدیً و سَفینَةُ نَجاة.

یا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ کنْتَ بَاکیاً لِشَی‌ءٍ فَابْک لِلْحُسَینِ بْنِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه‌السلام فَإِنَّه ذُبِحَ کمَا یذْبَحُ الْکبْشُ وَ قُتِلَ مَعَه مِنْ اهل‌بیته ثَمَانِیه عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهمْ فِی الْأَرْضِ شَبِیهونَ وَ لَقَدْ بَکتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِه. الأمالی صدوق: ای فرزند شبیب؛ اگر می‌خواهی برای کسی گریه کنی، برای حسین بن علی گریه کن که او را مانند کبش، سر بریدند. و هیجده نفر از خاندان او را که مانند آن‌ها در زمین نبودند، با وی کشته شدند. آسمان و زمین برای کشته شدن حسین، گریه کردند.

«کربلا هر روز تکرار می‌شود... و همیشه حق و باطل مثل حسین و یزید وجود دارد و کار مردم هم یا جنگ در کنار یزید یا در رکاب امام حسین علیه‌السلام است. بنابراین انسان باید هر روز موضع خود را مشخص کند که آیا اهل حق است و یا باطل».

آیةالله جوادی‌آملی معتقد است: «اهمیت زیارت اربعین، تنها به این نیست که از نشانه‌های ایمان است؛ بلکه طبق این روایت، در ردیف نمازهای واجب و مستحب قرار گرفته است. بنابراین همان‌گونه که نماز، ستون دین و شریعت است، زیارت اربعین و حادثه کربلا نیز ستون ولایت است، امّا مهم آن است که دریابیم نماز و زیارت اربعین انسان را چگونه متدین می‌کند. به‌دیگر سخن، بر اساس فرموده رسول خدا عصاره رسالت نبوی قرآن و عترت است؛ «إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل‌بیتی». عصاره کتاب الهی که دین خداست، ستونی دارد که نماز است و عصاره عترت نیز ستونش، زیارت اربعین است که این دو ستون در روایت امام عسکری در کنار هم ذکر شده است».