بریده‌هایی از کتاب چگونه از زندگی دست بشوییم و دلشوره آغاز کنیم

اما فکر نمی‌کنم ما درک و شهود خاصی از کیستی خودمان داشته باشیم. تصور نمی‌کنم درون‌نگری معجزهٔ خاصی ایجاد کند. مانند لکان، فکر می‌کنم خودآگاهی یک جور méconnaisance یا بدفهمی است. از روان‌کاوی آموخته‌ام که هر بینش و تصوری که از خودم داشته باشم، برگرفته از تصوری است که دیگری از من دارد؛ معمولاً اگر خوشبینانه بگوییم، برگرفته از تصور کسی که دوست‌اش داریم. کسی که به او علاقه داریم چیزهایی دربارهٔ ما می‌گوید و از همین حرف‌ها دست‌مان می‌آید که چه جور آدمی هستیم.