بریده‌هایی از کتاب جک ریچر (کتاب هشتم؛ دشمن)

افرادی که تمایلی به کمک کردن ندارند اغلب شاهدهای خوبی‌اند. سعی نمی‌کنند آدم را خشنود کنند. سعی نمی‌کنند آدم را تحت تأثیر قرار بدهند. سعی نمی‌کنند از خودشان همه‌چیز دربیاورند و حرف‌هایی بزنند که آدم دوست دارد بشنود.

هیچ‌کس نمی‌داند حملهٔ قلبی چه حسی دارد. هیچ بازمانده‌ای نیست که برایمان بگوید. پزشک‌ها از بافت‌مردگی و لختگی خون و کمبود اکسیژن و انسداد رگ‌ها صحبت می‌کنند. یا انقباض‌های تند دهلیز را پیش‌بینی می‌کنند، یا اصلاً چیزی پیش‌بینی نمی‌کنند. کلماتی از قبیل انفراکتوس و فیبریلاسیون به کار می‌برند، ولی این کلمات هیچ مفهومی برای ما ندارند. بهتر است فقط بگویند یک‌دفعه می‌میری.