بریده‌هایی از کتاب صدر اعظم

لازم نیست مرکل برای مخاطبانش توضیح بدهد که صداقت داشتن در آلمان شرقی چقدر می‌توانست خطرناک باشد. حتی بچه‌ها هم مجبور بودند طوری زندگی کنند که توجه حکومتِ همیشه‌مراقب جلب نشود. نفوذ اشتازی در جامعه از نفوذ سَلَفش، گشتاپو، نیز عمیق‌تر و وسیع‌تر بود. وزارت امنیت آلمان شرقی ۱۷۳۰۰۰ کارمند شامل خبرچین‌های بسیار داشت؛ این در حالی بود که وزارت امنیت آلمان در دوران رایش سوم فقط هفت‌هزار نیرو داشت. به ازای هر شصت‌وسه نفر در کشور یک خبرچین وجود داشت.

دولت کمونیستی حتی در علوم هم موانعی در مسیر یادگیری درست کرده بود. پروفسور هابرلانت در حالی که با یادآوری خاطرات آن سال‌ها سرش را تکان می‌داد، می‌گفت: «ما اجازه نداشتیم تحقیقات علمی منتشرشده به زبان انگلیسی را بخوانیم و این کار خطرناک بود. ما باید تمام مطالب انگلیسی را به روسی ترجمه می‌کردیم. فقط در این صورت اجازه داشتیم آن‌ها را بخوانیم؛ انگار انگلیسی خواندن ما را به نوعی ویروس آلوده می‌کرد. و این کارها چیزی جز تلف کردن انرژی و توان انسانی نبود!»