بریده‌هایی از کتاب صدر اعظم

لازم نیست مرکل برای مخاطبانش توضیح بدهد که صداقت داشتن در آلمان شرقی چقدر می‌توانست خطرناک باشد. حتی بچه‌ها هم مجبور بودند طوری زندگی کنند که توجه حکومتِ همیشه‌مراقب جلب نشود. نفوذ اشتازی در جامعه از نفوذ سَلَفش، گشتاپو، نیز عمیق‌تر و وسیع‌تر بود. وزارت امنیت آلمان شرقی ۱۷۳۰۰۰ کارمند شامل خبرچین‌های بسیار داشت؛ این در حالی بود که وزارت امنیت آلمان در دوران رایش سوم فقط هفت‌هزار نیرو داشت. به ازای هر شصت‌وسه نفر در کشور یک خبرچین وجود داشت.

دولت کمونیستی حتی در علوم هم موانعی در مسیر یادگیری درست کرده بود. پروفسور هابرلانت در حالی که با یادآوری خاطرات آن سال‌ها سرش را تکان می‌داد، می‌گفت: «ما اجازه نداشتیم تحقیقات علمی منتشرشده به زبان انگلیسی را بخوانیم و این کار خطرناک بود. ما باید تمام مطالب انگلیسی را به روسی ترجمه می‌کردیم. فقط در این صورت اجازه داشتیم آن‌ها را بخوانیم؛ انگار انگلیسی خواندن ما را به نوعی ویروس آلوده می‌کرد. و این کارها چیزی جز تلف کردن انرژی و توان انسانی نبود!»

مرکل گفته است: «وقتی از کلمه‌ای مانند "سرزمین پدری" استفاده می‌کنم، منظورم شکل اغراق‌شدهٔ این کلمه نیست.» «من فکر نمی‌کنم آلمانی‌ها آدم‌های بدی‌اند یا خیلی عالی‌اند. من عاشق پیتزا و کبابم، فکر می‌کنم ایتالیایی‌ها از ما فرهنگ کافه‌نشینی زیباتری دارند، فکر می‌کنم درخشش خورشید در سوییس زیباتر است. من این‌جا بزرگ شده‌ام. زندگی در این‌جا را دوست دارم. به کشورم اعتماد دارم. من بخشی از تاریخ آنم، با تمام دردها و چیزهای خوبی که پشت سر گذاشته است.»

پوتین چهار سال سازنده و توأم با خرسندی را به عنوان جاسوس شوروی در دومین شهر بزرگ آلمان شرقی گذرانده بود. درسدن، که زمانی مرکز درخشان هنر و موسیقی بود، به یُمن این حقیقت که آن‌جا تنها شهر در آلمان شرقی بود که نمی‌توانست تلویزیون آلمان غربی را بگیرد، به پایگاه اصلی جذب نیرو و جاسوس توسط کاگ‌ب تبدیل شده بود.

چارلز کاپچان، مشاور اوباما در حوزهٔ اروپا، به من گفت: «برداشت ما این بود که آلمانی‌ها در یک پیچ زمانی عجیب به سر می‌برند. انگار آن‌ها فقط می‌توانستند موتور اقتصادی عظیم اروپا باشند... و نمی‌توانستند با قوانین ابرقدرت‌ها بازی کنند، و این یعنی هر کسی می‌توانست دیگری را شنود کند.» اما این رویکرد بدبینانه حسابی صدراعظم را عصبانی کرده بود.

کوری نوشته بود: «در زندگی چیز ترسناکی وجود ندارد. چیزهایی که ترسناک به نظر می‌رسند، فقط باید فهمیده شوند.»