کتاب الی عزیز

اُلی گفت: ماما چی؟ ماما چی می‌گوید؟» ــ این، زندگی ماما نیست، هست؟

مات نشست و به نوبت، حرف‌های همه را شنید. بعد، با مؤدبانه‌ترین لحنی که می‌توانست، به آن‌ها گفت که این، زندگی خودش است و او باید آن را به روش خودش بگذراند.

در تمام این مدت، نه خبری از مات رسیده بود، و نه نشانی از او، و نه هیچ چیز دیگر

اُلی، اگر به آن‌چه که سرم آمده، نخندم، باید گریه کنم. این را هم بدان که قبلا به اندازهٔ یک عمر برایش گریه کرده‌ام!»