صاحبنظرانی چون پیاژه اعتقاد دارند که رشد و شکلگیری زبان، مستلزم رشد جنبههای مختلف ذهن میباشد. او در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که زبان، نقش بسیار کمی در فعالیتهای ذهنی و تفکر کودکان دارد. او معتقد است که کودکان، اول به تصاویر ذهنی اشیا و وقایع دست مییابند. این تصاویر، براساس فعالیتهای ذهنی و تقلید شکل میگیرند، نه با استفاده از کلمات؛ بنابراین یادگیری کلمات در کودکان بعد از ایجاد مفاهیم در ذهن آنها است. به عبارت دیگر، کودکان از کلمات برای بیان روانبندهای حسی ـ حرکتی که قبلاً شکل گرفته است، استفاده میکنند.