بریده‌هایی از کتاب نان داغ، کباب داغ

سلاطین قجری همچنان سلطنت را ودیعه‌ای از سوی پروردگار می‌دانسته‌اند که به حق بر دوش ایشان گذاشته شده است و موظف‌اند تا سرپرستی یک عده رعیت را همانند چوپانی که از گوسفندانش مراقبت می‌کند بر عهده گیرند!

صِرف طولانی بودن مدت زمان حکومت و کشورداری خود گواه بر کارآمدی، لیاقت، توان و آگاهی بالا نیست، زیرا می‌شود (و خودِ تاریخ گواه این است که) با فریب‌کاری، نیرنگ‌بازی، ظاهرالصلاحی، تفرقه‌اندازی، زبان‌بازی و حتی ارعاب و تحمیل فشار بر زیردستان، برای مدتی مدید در صدر نشست، اما نه می‌شود محبوب قلوب شد و نه می‌توان کارنامه‌ای قابل دفاع از خویش بر جای گذاشت

اما ما که می‌دانیم از عزم شاه تا اجرا کلی فاصله است و این فواصل هیچگاه از بین نخواهد رفت!

می‌شود (و خودِ تاریخ گواه این است که) با فریب‌کاری، نیرنگ‌بازی، ظاهرالصلاحی، تفرقه‌اندازی، زبان‌بازی و حتی ارعاب و تحمیل فشار بر زیردستان، برای مدتی مدید در صدر نشست، اما نه می‌شود محبوب قلوب شد و نه می‌توان کارنامه‌ای قابل دفاع از خویش بر جای گذاشت

عباس‌میرزا: «قائم‌مقام! قحط‌الرجال است!» قائم‌مقام: «خیر قربان! قحط‌الرجل است!»