کتاب مینیمالیست شاد

راز شاد بودن در بیشتر داشتن نیست، بلکه توانایی لذت بردن از کمترین‌هاست. «سقراط»

راز شاد بودن در بیشتر داشتن نیست، بلکه توانایی لذت بردن از کمترین‌هاست.

بدون شک اولین قدم برای مینیمالیست شدن تماشای کمتر تلویزیون است؛ زیرا هرروز هزاران آگهی بازرگانی سعی دارند شما را به خرید بیشتر تشویق کنند.

وسایل کمتر به معنای زمان بیشتر، پول بیشتر، حس رهایی بیشتر، استرس کمتر و نگرانی کمتر است.

راز شاد بودن در بیشتر داشتن نیست، بلکه توانایی لذت بردن از کمترین‌هاست.

مینیمالیست به این معنا نیست که نباید چیزی داشته باشید، اتفاقاً برعکس. باید چیزهایی داشته باشید که آن‌ها را دوست دارید و تماشای آن‌ها «حس لذّت و شادی» به شما می‌دهد.

سعی کنید هر شب پاسخ این سؤالات را در دفترچهٔ خود یادداشت کنید: - من برای چه چیزهایی سپاسگزار هستم؟ (سه تا پنج مورد) - سه چیزی که امروز مرا خوشحال کرد، چه بود؟ - سه کار بخصوصی که امروز خوب انجام دادم، چه بود؟ - چطور می‌توانستم، امروزم را بهتر بکنم؟ - مهم‌ترین هدفم، برای فردا چیست؟

مینیمالیسم دربارهٔ انتخاب‌هاست؛ دربارهٔ انتخاب‌های برتر. انتخاب هر چیز ضروری و رها کردن هر چیز غیرضروری.

بعد از نظم دادن و رها کردن چیزهای فیزیکی، آن‌قدر حس خوبی داشتم که شروع به رها کردن بی‌نظمی‌های غیر فیزیکی کردم مانند عواطف و احساسات دردناک، روابط اشتباه، همکاران بد

معمولاً در دور اول گشت زدن، خرید نمی‌کنم، بله، درست شنیده‌اید. من کل مرکز خرید را می‌گردم، نگاه می‌کنم و آنچه را دوست دارم به ذهن می‌سپارم. حتی گاهی روی گوشی لیست تهیه کنم. جالب اینجاست که در دور دوم ۹۰ درصد چیزهایی را که بار اول پسندیده بودم، نمی‌خواهم. بیشتر اوقات بدون اینکه چیزی بخرم از مرکز خرید بیرون می‌آیم. هم کیف پولم از این موضوع راضی است، هم کمدهایم خالی و مرتب.

داشتن وسایل بیشتر باعث خوشحالی بیشتر نخواهد شد، اگرچه میلیون‌ها دلار صرف تبلیغاتی می‌شود که شما را وادار کند کاملاً برخلاف این دیدگاه فکر کنید.

«از خرید چیزهایی که عمدتاً به آن‌ها نیاز ندارید و صرفاً برای تحت تأثیر قرار دادن افراد بی‌اهمیت صورت می‌گیرند، دست‌بردارید!»

مینیمالیسم یا ساده‌زیستی در بهترین حالت برایتان شادی بیشتر، معنای جدیدتر از زندگی، درک بیشتر و بهتر هیجانات و احساسات جدید، وقت بیشتر، پول بیشتر و روابط بهتر در زندگی به ارمغان می‌آورد و در بدترین حالت، اوضاعتان تغییری نمی‌کند.

افراد پیرامون شما می‌توانند به شما انگیزه بدهند، تشویقتان کنند و کمک کنند انتخاب‌های بهتر و رفتار صحیح‌تری داشته باشید، از سوی دیگر همچنین قادرند شما را با خود پایین بکشند، انرژی شما را تخلیه کنند، شما را بازیچهٔ خود نمایند و در راه رسیدن به اهدافتان، دائماً مانع ایجاد کنند

«هرگز راجع به مشکلاتت با دیگران صحبت نکن چون بیست درصدشان اصلاً اهمیتی به مشکل تو نمی‌دهند و هشتاد درصد بقیه از آن خوشحال می‌شوند.»

پنج دقیقه وقفه در کار حدود ۱۲ تا ۳۲ دقیقه برای شما هزینه در بردارد، چراکه پس از هر وقفه، مغز حدود ۷ تا ۲۵ دقیقه زمان نیاز دارد تا بتواند دوباره روی موضوع تمرکز کند.

اهمال‌کاری، چیز خطرناکی است و معمولاً منجر به ایجاد حس گناه، تنفر از خود، اضطراب و افسردگی می‌شود و به عزت‌نفس و آرامش درونی شخص آسیب می‌رساند که این بهای واقعاً سنگینی است.

من طرفدار قانون لو هولتز هستم که می‌گوید: «هرگز راجع به مشکلاتت با دیگران صحبت نکن چون بیست درصدشان اصلاً اهمیتی به مشکل تو نمی‌دهند و هشتاد درصد بقیه از آن خوشحال می‌شوند.»

مینیمالیسم به معنای دور انداختن همه‌چیز نیست بلکه فقط آن‌هایی که غیرضروری‌اند دور ریخته می‌شوند. با این کار فضای کافی برای دیدن آنچه برایتان لذت‌بخش است، دارید.

یکی از محاسن این نوع سبک زندگی این است که برای وسایلی که نیاز ندارم، پولی صرف نمی‌کنم، بنابراین همیشه پول کافی دارم تا برای آنچه واقعاً علاقه‌مندم هزینه کنم، مثل سفر کردن و کسب تجربه.

من سال پیش بیکار بودم ولی در حال حاضر مشغول کارهای موردعلاقه‌ام هستم مثل نویسندگی، چُرت زدن، پیاده‌روی‌های طولانی، مسافرت و گهگاهی تماشای نتفلیکس. با همهٔ این کارها بازهم برای هفت یا هشت ساعت کار در روز، زمان کافی دارم. ولی در حال حاضر فقط چهار الی پنج ساعت کار می‌کنم

ذهنیت و تفکر مینیمالیستی در طول مسیر ساخته می‌شود. مسیری که در آن باید دائم از خود بپرسید: «آیا واقعاً این را لازم دارم؟»، «آیا این واقعاً خوشحالم می‌کند؟» (من این سؤالات را مرتب از خودم می‌پرسیدم و کاملاً مؤثر بود. از ماری کُندو سپاس‌گزارم).

نظم بخشیدن به زندگی یعنی، دور ریختن چیزها، نه مرتب کردن آن‌ها. نه جابه‌جا کردن وسایل از جایی به‌جای دیگر. وسایل اضافی باید دور ریخته شوند.

- کتاب‌های کهنه را دور بریزید (همهٔ کتاب‌ها را از قفسه‌ها بیرون بیاورید و سؤال معروف را بپرسید: «آیا حس خوبی به من می‌دهد و خوشحالم می‌کند؟»).

(قانون همیشگی: همه را دور بریزید).

چند سال قبل که وسایل زیادی داشتم هرگاه احساس می‌کردم گیر افتاده‌ام، فوراً به منظم کردن و رها کردن می‌پرداختم. مطمئن بودم که اتفاق تازه‌ای در زندگی‌ام خواهد افتاد. ایده‌های جدید، انگیزه‌های جدید، افراد جدید، فرصت‌های جدید. فکر نمی‌کنم همهٔ این‌ها، اتفاقی بوده باشد. چطور ممکن است یک اتفاق تصادفی آن‌قدر قدرت داشته باشد که هر بار پس از دور ریختن‌ها، رخ دهد؟

هشتاد درصد از نتایج، حاصل بیست درصد از فعالیت‌های شماست. هشتاد درصد از سود شما، از طریق بیست درصد از مشتریان، به‌دست می‌آید. هشتاد درصد از شکایات، از جانب بیست درصد از مشتری‌ها، مطرح می‌شود. هشتاد درصد از فروش، از بیست درصد تولیدات به‌دست می‌آید. هشتاد درصد درآمد، از بیست درصد مشتریان به‌دست می‌آید

یادداشت‌های روزانه فواید فوق‌العاده‌ای دارند. ازجمله بالا بردن تمرکز، کاهش استرس و فواید بی‌شمار برای سلامتی.

پایان هرروز، چند دقیقه وقت بگذارید و فکر کنید. چه‌کارهایی را به‌خوبی انجام داده‌اید؟ چه‌کارهایی را می‌توانستید بهتر انجام دهید؟ امروز چه چیزی شما را خوشحال کرد؟ امروز قدردان چه چیزهایی بودید؟ نوشتن وقایع روزانه، می‌تواند دیدگاه شگفت‌انگیزی به شما بدهد.

سعی کنید هر شب پاسخ این سؤالات را در دفترچهٔ خود یادداشت کنید: - من برای چه چیزهایی سپاسگزار هستم؟ (سه تا پنج مورد) - سه چیزی که امروز مرا خوشحال کرد، چه بود؟ - سه کار بخصوصی که امروز خوب انجام دادم، چه بود؟ - چطور می‌توانستم، امروزم را بهتر بکنم؟ - مهم‌ترین هدفم، برای فردا چیست؟