کتاب الف

_ مفهوم خداوند برای شما چیست؟ _ هر کسی که خدا را می‌شناسد، نمی‌تواند آن را توصیف کند. هر کسی که خدا را توصیف کند، او را نمی‌شناسد.

(هیچ کس در سرزمین خودش پیامبر نمی‌شود) ما همیشه برای چیزهایی که از راه دور می‌آید، ارزش بیشتری قائل می‌شویم و هرگز زیبایی اطرافمان را تشخیص نمی‌دهیم.

ما کسی نیستیم که دیگران آرزو می‌کنند بودیم. ما کسانی هستیم که خودمان اراده می‌کنیم باشیم

_ آیا امکان دارد از مسیری که خداوند برای‌مان قرار داده منحرف شد؟ بله، اما این همیشه یک اشتباه است. آیا می‌توان از درد جلوگیری کرد؟ بله، اما هرگز چیزی یاد نمی‌گیرید. آیا دانستن چیزی بدون آن که آن را تجربه کنید، امکان دارد؟ بله، اما هرگز واقعاً بخشی از شما نخواهد شد.

زمان چیزی به انسان نمی‌آموزد؛ زمان صرفاً به ما احساس خستگی، درماندگی و پیرتر شدن می‌دهد.

ما کسی نیستیم که دیگران آرزو می‌کنند بودیم. ما کسانی هستیم که خودمان اراده می‌کنیم باشیم

ما کسی نیستیم که دیگران آرزو می‌کنند بودیم. ما کسانی هستیم که خودمان اراده می‌کنیم باشیم

_ برای این که بتوانی بنویسی به چه چیز نیاز داری؟ _ به عشق.

آن‌چه را که "زندگی" می‌نامیم یک قطار است با واگن‌های بسیار زیاد.

خدایا، من تو را در رنج‌هایی که متحمل می‌شوم، باز می‌شناسم. کاش رضای تو رضای من باشد. کاش من مایه خشنودی تو باشم. خشنودی‌ای که پدر به خاطر پسرش احساس می‌کند. ای کاش حتی وقتی گفتن دوستت دارم برایم دشوار است، با اراده و آرامش به یاد تو باشم.

هیچ زندگی بدون لمس جنون کامل نیست

نور عشق از روحم به بیرون سرازیر می‌شود، اما به هیچ کجا نمی‌رود، زیرا توسط درد مسدود می‌شود.

روزمرگی هیچ ربطی به تکرار ندارد. برای اینکه در هر چیزی واقعاً خوب باشید، باید تمرین و تکرار، تمرین و تکرار کنید تا تکنیک شهودی یا ذاتی شود

_ خودم را عذاب نمی‌دهم. من مدت‌ها پیش آموختم برای بهبود زخم‌هایم، باید شجاعت روبه‌رو شدن با آن‌ها را داشته باشم. همچنین یاد گرفتم خودم را ببخشم و اشتباهاتم را جبران کنم. هرچند، از زمانی که این مسافرت را آغاز کردم، حس کردم با یک پازل بسیار بزرگ و سخت روبه‌رو هستم که تکه‌های آن تازه شروع به آشکار شدن کرده‌اند، تکه‌های عشق، نفرت، فداکاری، بخشش، شادی و اندوه.