بریده‌هایی از کتاب ذهنیت موسس

مؤسسان بزرگ به‌گونه‌ای دیگر رفتار می‌کنند: آنها منابع بسیار زیادی به توسعهٔ قابلیتی جدید یا حل بحرانی خاص اختصاص می‌دهند. آنها منابع را گزینشی تخصیص می‌دهند. رویکرد آنها در توزیع منابع یکسان و هموار نیست، بلکه نامتوازن و نامتقارن است.

«همان لحظه که توقف می‌کنی تا عطر گل‌های سرخ کنار جاده را استشمام کنی، کامیون به تو می‌زند. موفقیت الزاماً موفقیت‌های بعدی را به دنبال نمی‌آورد. سخت‌ترین کار این است که وقتی موفق می‌شوی و رشد می‌کنی، حواست به مسیر باشد و از جاده خارج نشوی. من هیچ‌گاه نمی‌پذیرم که بالغ شده‌ام یا کسب‌وکارم به بلوغ رسیده. آن لحظه‌ای که این‌گونه فکر کنی لحظهٔ مرگ تو خواهد بود.»