بریده‌هایی از کتاب رسالت روح

«من عاشق نور هستم چون راه را به من نشان می‌دهد و عاشق تاریکی هستم چون ستاره‌ها را بر من نمایان می‌کند».

وقتی نمی‌دانید قدم بعدی چیست، کاری نکنید. هیچ کاری!

شادی حقیقتی وقتی حاصل می‌شود که به دور از قضاوت و تبعیض، دیگران را فقط با چشم عشق ببینیم.

ممکن است در شرایطی متولد شوید که در زندگی پیشین خود از آن متنفر بودید فقط به این دلیل که یاد بگیرید چیزی که از آن تنفر داشتید را دوست بدارید و به ارتعاش بالاتری برسید.

به زبان بسیار ساده، هر چیزی که عشق نباشد بر ضد عشق است. هرچیزی که بر ضد عشق باشد، مبتنی بر ترس است.

وقتی نقش قربانی را بازی می‌کنید، تسلیم ترس می‌شوید نه تسلیم خالق. وقتی فکر می‌کنید همهٔ خوبی‌ها بستگی به شرایط دیگران دارند، شما در حال نادیده گرفتن قدرت کائنات هستید. وقتی برای حصول نتیجه کم‌طاقت و عجول هستید، در زمان خطی بدن سه بُعدی گرفتار هستید. وقتی بر این باور هستید که بیش‌تر از خالق و کائنات می‌دانید، تصمیم دارید کنترل را در دستان خود ببینید. و وقتی بر اساس ترس تصمیم می‌گیرید، در حال دور شدن از عشق و خالق هستید.

وقتی نقش قربانی را بازی می‌کنید، تسلیم ترس می‌شوید نه تسلیم خالق. وقتی فکر می‌کنید همهٔ خوبی‌ها بستگی به شرایط دیگران دارند، شما در حال نادیده گرفتن قدرت کائنات هستید. وقتی برای حصول نتیجه کم‌طاقت و عجول هستید، در زمان خطی بدن سه بُعدی گرفتار هستید. وقتی بر این باور هستید که بیش‌تر از خالق و کائنات می‌دانید، تصمیم دارید کنترل را در دستان خود ببینید. و وقتی بر اساس ترس تصمیم می‌گیرید، در حال دور شدن از عشق و خالق هستید.

در خلأ عشق، توهم خوشحالی متولد می‌شود.

کنترل کردن فقط یک توهم است.

«من عاشق نور هستم چون راه را به من نشان می‌دهد و عاشق تاریکی هستم چون ستاره‌ها را بر من نمایان می‌کند».

قدرت خلق آنچه می‌خواهید از قدرت خلق آنچه نمی‌خواهید حاصل می‌شود. بنابراین، مراقب آروزهای خود باشید.

انسان‌ها در برابر تغییر مقاومت می‌کنند. ما در دنیای شناخته شدهٔ خود، احساس راحتی می‌کنیم حتی اگر، به مضر و مخرب بودن آن آگاه باشیم.

مأموریت ما، ترک کردن روش‌های مبتنی بر ترس و ایگوی ذهن برای در هم‌آمیختن با نور و عشق خالق است.

در زندگی هر فردی، دو روز بزرگ وجود دارد: روزی که متولد می‌شود و روزی که می‌فهمد چرا متولد شده است. (ویلیام بارسلی)

عشق، بالاترین فرکانس را دارد و در همهٔ ابعاد موجود است.

خداوند عشق فناناپذیر، بی‌قیدوشرط و لایتناهی برای همهٔ مخلوقاتش است.

همراه با یاری قلمرو ملکوتی و تمایل به رهاسازی ترس‌ها و تحقق بخشش خود و کسانی که در حق‌تان جفا کرده‌اند، از تاریکی که روحتان را گرفتار کرده است آزاد خواهید شد. شما از خود رها هستید و حالا قادر هستید با نور خالق که عشق بی‌قیدوشرط است یکی شوید. حقیقتاً خداوند، عشق است!

نه، شما مرکز جهان هستی و مهم‌ترین فرد کرهٔ زمین نیستید. و البته، شما کم اهمیت‌ترین فرد کرهٔ زمین هم نیستید. شما برابر هستید اگرچه نیازها و نقاط قوت شما با دیگران متفاوت است. وقتی خود را وارد یک جامعه می‌کنیم، ممکن است این نقاط ضعف و قوت که از وجود برخی از آن‌ها بی‌خبر هستیم، در چشم دیگران برجسته دیده شوند (قانون قطبیت).

شما یک موجود مادی نیستید که بُعد معنوی دارید بلکه شما یک موجود معنوی هستید که بُعد فیزیکی دارید.

به گفتهٔ جان هاپکینز فیزیکدان و ریچارد هنری ستاره‌شناس، «بپذیرید که جهان هستی، غیرمادی‌ست»

همهٔ ما بخشی از یک منبع الهی هستیم

نیروی خداوند را می‌توان با نگاه کردن به چشمان دیگران دید. همهٔ ما شنیده‌ایم که چشم‌ها، پنجرهٔ روح ما هستند. آیا تاکنون متوجه شده‌اید که چشمان برخی افراد چنان درخششی دارد که می‌تواند به یک اتاق، روشنایی ببخشد؟ به احتمال زیاد، این افراد، کسانی هستند که رابطهٔ بسیار خوبی با نیروی برتر و مأموریت روح خود دارند.

«هرگونه زیبایی که در این جهان می‌بینیم بازتابی از آن منبع آسمانی‌ست که همگی به آن تعلق داریم» (میکل‌آنژ)

عشق، بالاترین فرکانس را دارد و در همهٔ ابعاد موجود است.

هر چیزی که عشق نباشد بر ضد عشق است. هرچیزی که بر ضد عشق باشد، مبتنی بر ترس است.

تنها مذهب جهانی، عشق است و تنها نژاد جهانی، نژاد انسان است.

«دلبستگی، ریشهٔ رنج است».

وقتی صدای یک کودک شنیده نمی‌شود، احساس ناتوانی و عجز می‌کند. این احساس با او به بزرگسالی منتقل می‌شود. هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، در همه چیز دخالت می‌کنیم تا صدایمان شنیده شود و می‌خواهیم کنترل زندگی که در دوران کودکی در دست نداشتیم را به دست بگیریم.

«انسان برنامه‌ریزی می‌کند، خداوند می‌خندد».

شما بر هیچ چیزی کنترل ندارید، شما نمی‌توانید نتیجهٔ هیچ چیزی را تعیین کنید.