کتاب خیابان جیغ ۸؛ در دام غول ها

لوک با حیرت به رسوس نگاه کرد: «شما خون‌آشام‌ها هیچ‌وقت نمی‌میرید، نه؟» کنت نگاتوف ابروهایش را بالا انداخت و با خونسردی گفت: «من در آرامش بودم. اما اون‌جوری که شما در رو باز کردید حتی مرده‌ها هم بیدار می‌شن.»

رسوس فوری گفت: «من جیغ نزدم. اون یه فریاد مردونه از روی ترس بود.»

«آروم نفس بکش. خشم توی وجودته اما نباید بذاری روت تسلط پیدا کنه.»

مردم هرچی کمتر از نقشهٔ ما سر در بیارن بهتره.»

لوک پرسید: «واقعاً فکر می‌کنید ما می‌یایم بالا که زنده‌زنده ما رو بخورید؟» استامپر شانه‌هایش را بالا انداخت: «اگه دلتون می‌خواد می‌تونید همون پایین بمونید و از گرسنگی بمیرید. بعد ما می‌یاریمتون بالا و مرده‌مرده می‌خوریمتون. فرقی واسه‌مون نداره.»