بریده‌هایی از کتاب نحسی ستاره های بخت ما

تو از بیرون نمی‌تونی خودت رو ببینی، برای همین هیچ تصوری نداری که چه‌قدر بی‌نظیری.»

«آدم‌ها بعد از مدتی از چیزهای زیبا هم خسته می‌شن.»

تو در مدتی محدود به من بی‌نهایتی نامحدود بخشیدی، و من از تو سپاسگزارم.»

بی‌نهایت عدد بین ۰ و ۱ وجود دارد. مثل ۰.۱ و۰.۱۲ و ۰.۱۱۲ و مجموعه‌ای بی‌نهایت از عددهای دیگر. بدیهی است که، مجموعهٔ بی‌نهایتِ بزرگتری از اعداد، بین ۰ و ۲ وجود دارد، یا بین ۰ و یک میلیون. بعضی بی‌نهایت‌ها از بعضی بی‌نهایت‌های دیگر بزرگ‌ترند. یک نویسنده‌ای که ما قبلا ازش خوشمان می‌آمد این را به ما یاد داد. روزهای بسیاری وجود دارد که من از اندازهٔ مجموعهٔ بی‌کرانی که به زندگی‌ام نسبت داده شده بدم می‌آید. دوست داشتم روزهای بیشتری از آن چیزی که احتمالا عمر می‌کنم به من داده می‌شد، و از ته ته قلبم دوست داشتم روزهای بیشتری از آن چیزی که آگوستوس واترز عمر کرد، به او داده می‌شد. ولی، گاس، عشق من، حتی نمی‌توانم به تو بگویم که برای بی‌نهایت کوچک‌مان چه‌قدر خدا را شاکرم. با دنیا عوضش نمی‌کنم. تو در مدتی محدود به من بی‌نهایتی نامحدود بخشیدی، و من از تو سپاسگزارم.»

آب، نعمتی در بیابان و مصیبتی در اقیانوس.

«زندگی در برخی دوره‌های زمانی، منجر به مبارزاتی می‌شود که در آن هیچ‌کس چیز ارزشمندی از دست نمی‌دهد، البته احتمالا به جز زندگی‌اش را.»

اگر دردی وجود نداشت، نمی‌توانستیم لذت را درک کنیم.»

«بعضی توریست‌ها فکر می‌کنن که آمستردام شهر گناهه، ولی واقعیت اینه که شهرِ آزادیه. و اکثر آدم‌ها وقتی آزادی براشون فراهم باشه، رو به گناه میارن.»

«به راستی کسی یافت می‌شود که آن‌قدر قوی باشد که نتوان او را اغوا کرد؟»

ما دقیقاً همان قدری ممکن است به دنیا سود برسانیم که ممکن است به آن آسیب برسانیم.

اگر دردی وجود نداشت، چگونه می‌شد لذت‌ها را درک کرد؟

در این دنیا فقط یک چیز هست که از رنج کشیدن از سرطان بدتر است، و آن هم داشتن بچه‌ای است که از سرطان رنج می‌کشد.

«آدم‌ها بعد از مدتی از چیزهای زیبا هم خسته می‌شن.»

من همیشه فکر می‌کردم که دنیا یه کارخونهٔ برآورده کردن آرزوهاست.» گفتم: «خب به نظر میاد که این‌طور نیست.»

افکار من مثل یک سری ستاره هستند که نمی‌توانم به شکل یک صورت فلکی واحد درشان بیاورم

نتیجه‌گیری من اینه که اکثر پدر و مادرها واقعاً بچه‌هاشون رو خوب نمی‌شناسن.»

بعضی بی‌نهایت‌ها از بعضی بی‌نهایت‌های دیگر بزرگ‌ترند.

دنیا کارخانهٔ برآورده کردن آرزوها نیست.

«اگه روشنشون نکنی که تو رو نمی‌کشن. و من تا حالا یه سیگار هم روشن نکردم. یه جور حرکت نمادینه، ببین: تو جسم کشنده رو بین دندونات قرار می‌دی، ولی قدرت کشندگی‌اش رو بهش نمی‌دی.»

«درد نیاز داره که حس بشه.»

اول باید یک سری از نیازهای انسان برطرف شوند تا برخی نیازهای دیگر را بتواند داشته باشد.

بی‌نهایت عدد بین ۰ و ۱ وجود دارد. مثل ۰.۱ و۰.۱۲ و ۰.۱۱۲ و مجموعه‌ای بی‌نهایت از عددهای دیگر. بدیهی است که، مجموعهٔ بی‌نهایتِ بزرگتری از اعداد، بین ۰ و ۲ وجود دارد، یا بین ۰ و یک میلیون. بعضی بی‌نهایت‌ها از بعضی بی‌نهایت‌های دیگر بزرگ‌ترند. یک نویسنده‌ای که ما قبلا ازش خوشمان می‌آمد این را به ما یاد داد. روزهای بسیاری وجود دارد که من از اندازهٔ مجموعهٔ بی‌کرانی که به زندگی‌ام نسبت داده شده بدم می‌آید. دوست داشتم روزهای بیشتری از آن چیزی که احتمالا عمر می‌کنم به من داده می‌شد، و از ته ته قلبم دوست داشتم روزهای بیشتری از آن چیزی که آگوستوس واترز عمر کرد، به او داده می‌شد. ولی، گاس، عشق من، حتی نمی‌توانم به تو بگویم که برای بی‌نهایت کوچک‌مان چه‌قدر خدا را شاکرم. با دنیا عوضش نمی‌کنم. تو در مدتی محدود به من بی‌نهایتی نامحدود بخشیدی، و من از تو سپاسگزارم.»

هوتن. در این دنیا، آدم نمی‌تواند انتخاب کند که به او آسیب رسانده بشود یا نه، ولی تا حدودی می‌تواند این انتخاب را بکند که چه کسی این آسیب را به او بزند. من از انتخابم راضی‌ام. امیدوارم او هم از انتخابش راضی باشد.

داشتم به فعل کنار آمدن فکر می‌کردم، و همهٔ چیزهای ناخوشایندی که مجبوریم با آن‌ها کنار بیاییم.

همان‌طور که این دنیا برای آدم‌ها ساخته نشده، ما هم برای این دنیا ساخته نشده‌ایم.

قهرمان‌های واقعی آدم‌هایی نیستند که کارهایی انجام می‌دهند؛ قهرمان‌های واقعی آن‌هایی هستند که توجه می‌کنند، دقت می‌کنند. کسی که واکسن آبله را کشف کرد واقعاً هیچ چیزی کشف نکرد. او فقط متوجه شد که آدم‌هایی که آبله گاوی دارند، آبله نمی‌گیرند.

دیگر چه؟ او خیلی زیباست. از نگاه کردن به او خسته نمی‌شوی. هیچ‌وقت نگران این نیستی که نکند او از تو باهوش‌تر باشد؛ می‌دانی که هست. او بامزه است بدون این‌که کوچک‌ترین بدجنسی‌ای بکند. من عاشقشم. من خیلی خوش شانسم که عاشقشم، فن هوتن. در این دنیا، آدم نمی‌تواند انتخاب کند که به او آسیب رسانده بشود یا نه، ولی تا حدودی می‌تواند این انتخاب را بکند که چه کسی این آسیب را به او بزند. من از انتخابم راضی‌ام. امیدوارم او هم از انتخابش راضی باشد.

اکثر آدم‌ها وقتی آزادی براشون فراهم باشه، رو به گناه میارن.