کتاب راه‌ و رسم مربیگری

پرمشغله بودن نشانهٔ موفقیت نیست.

جوهرهٔ استراتژی انتخاب کارهایی است که نباید بکنید

اووید می‌گوید، «هیچ‌چیز نیرومندتر از عادت نیست.» این گفته هم خبر بدی است و هم خبر خوبی. ازآن‌جهت خبر بدی است که زندگی شما به‌سادگی می‌تواند خرمنی از واکنش‌های غیرمطلوبی باشد که در مغزتان حک کرده‌اید. و خبر خوبی می‌تواند باشد، زیرا حالا که به سازوکار عادت‌ها اشراف دارید، می‌توانید ساختارهای موفقیت خودتان را بسازید. به قول وینستون چرچیل «ما ساخته‌هایمان را شکل می‌دهیم؛ ازآن‌به‌بعد آنها به ما شکل می‌دهند». ما در میان عادت‌هایمان زندگی می‌کنیم. پس آن‌طور شکل بدهید که می‌خواهید باشید

وقتی به گیر می‌خورید -طبیعتاً همه به گیر می‌خورند- تسلیم شدن راحت است. «وقتی می‌بینم که یک تکه از کیک را خورده‌ام، احتمال دارد سراغ بقیهٔ کیک هم بروم.» جرمی دین در کتاب ایجاد عادت‌ها، در هم شکستن عادت‌ها تلاش می‌کند این حقیقت را جا بیندازد که در مسیرِ پرورشِ عادت هرگز به کمال نمی‌رسیم. یک لحظه یا یک روز را از دست می‌دهید. این مسلّم است. چیزی که باید بدانید این است که در آن موقع چه کار کنید. سیستم‌های ترمیم‌پذیر طوری ساخته می‌شود که در زمان خرابی ایمن باشد به‌طوری‌که وقتی چیزی از کار می‌افتد، مرحلهٔ بعدی برای بازیابی مشخص است. پس عادت خود را به سیستم ترمیم‌پذیر تبدیل کنید.

راه و رسم مربیگری کمتر حرف بزنید، بیشتر بپرسید و روش رهبری‌تان را برای همیشه تغییر دهید

اگر شما زمان خیلی زیادی را صرف تصور نتیجه کنید، انگیزه‌تان برای اینکه در عمل به‌قصدِ همان هدف کار کنید کمتر می‌شود.

«افراد منطقی خودشان را با دنیا وفق می‌دهند: افراد غیرمنطقی بر تطبیق دنیا با خودشان پافشاری می‌کنند. به همین دلیل است که تمام پیشرفت‌ها به افراد غیرمنطقی وابسته است.

اگر ابزار مناسب در اختیارتان بگذاریم، مادامی که نتوانید آن را به خدمت بگیرید فایده‌ای ندارد

بیایید «پرمشغلهٔ دل‌چسب» را ممنوع کنیم

«هوشمندانه‌تر کار کنید، نه پرتلاش‌تر.»، «استراتژیک‌تر باشید.» این جملات قصار عمدتاً درست ولی به‌دردنخورند.

یکی از ضروری‌ترین کارهایی که بعد از سؤال کردن باید انجام دهید این است که واقعاً به پاسخ گوش کنید. دوست من، خودت را مشتاق نگه دار.

سریع رفتن سراغ حال‌وهوای کمک کردن و اقدام و عمل همان عادت قدیمی‌ای است که باید ترک کنید.

نصیحت کردن جاومکان دارد. هدف این نیست که کلاً جلوی جواب دادن را بگیریم. اما بهتر است کاری کنیم مردم خودشان به جواب‌هایشان برسند. پس سراغ عادت جدیدتان برویم:

عادت از مشتتان لیز می‌خورد و می‌رود. کارها همیشه خوب از آب درنمی‌آید. وقتی در وضعیت یادگیری موسوم به «بی‌کفایتی خودآگاه» (عبارتی دقیق و کمی توهین‌آمیز) قرار بگیرید، احساس ناجوری بهتان دست می‌دهد. فقط با تمرین سنجیده و منظم می‌توانید به‌سمت «کفایت خودآگاه»، که موقعیت بسیار خوشایندتری است، حرکت کنید.