بریده‌هایی از کتاب اعترافات فرنی لنگتون

هیچ‌کس بدترین کاری را که می‌تواند از خودش سر بزند نمی‌داند تا اینکه انجامش دهد.

اُه، فرانسیس، فرانسیس، فکر نمی‌کنی باید برای هر آدمی روزی یک شعر تجویز کرد؟ زن‌ها نمی‌توانند تنها با رمان زنده بمانند!

هیچ‌کس بدترین کاری را که می‌تواند از خودش سر بزند نمی‌داند تا اینکه انجامش دهد.

«فرزند، سفیدپوست‌ها دو مدل هستند، آن‌هایی که هر بلایی سرت می‌آورند، و آن‌هایی که می‌خواهند بلاهایی را که دیگران بر سرت آورده‌اند برایشان تعریف کنی.»

«مامان‌بزرگم همیشه می‌گفت بخشش مرهمی آرام‌بخش است، بخشیدن به همان اندازهٔ بخشیده شدن خوب است.»

فقط نگران گوشت و استخوانت هستند، انگار این تنها چیزی است که آسیب می‌بیند. انگار ذهن انسان‌ها زجر نمی‌کشد.

فقط نگران گوشت و استخوانت هستند، انگار این تنها چیزی است که آسیب می‌بیند. انگار ذهن انسان‌ها زجر نمی‌کشد.

از جایی می‌آیم که بیش از یک راه وجود دارد تا مرد بتواند نامش را روی تو بگذارد؛ با تو ازدواج کند یا تو را بخرد. بعضی جاها هر دوی این‌ها یکی هستند و اسمش را مهریه می‌گذارند اما حقیقتی که همه باید بدانند این است که در بعضی جاها الزامی برای ازدواج مرد با چیزی که خریده است وجود ندارد.

تنها یک کلمه ما را از درد و رنج زندگی رها می‌سازد: عشق

سکوت پناهگاه افرادی است که قادر نیستند دفاعیهٔ صادقانه و ساده ارائه کنند.

ذهن واقعیت مکانی خود را دارد، می‌تواند جهنم را به بهشت و بهشت را به جهنم تبدیل کند. چطور این کار را می‌کند؟ با یادآوری یا فراموشی؛ تنها حقه‌هایی که ذهن می‌داند.

هیچ‌چیز مثل درد و رنج تو را به صداقت و راستگویی وا نمی‌دارد؛ چه تحمل کردن آن و چه تحمیل کردن آن.

حقیقت مثل پارچه‌ای نیست که انسان بتواند طوری آن را ببرد که اندازهٔ خودش باشد.

اسم چیزی نیست جز عنوانی کهنه که مردم برای تو یا علیه تو استفاده می‌کنند.

دانشمند خوب نهایتاً به دنبال جواب سؤال‌های مطرح‌شده می‌گردد، اما دانشمندی که نامش در تاریخ ثبت خواهد شد سؤال‌هایی مطرح می‌کند که هیچ‌کس تابه‌حال به آن‌ها فکر نکرده.

حد موفقیت‌های یک انسان در حد خواسته‌هایش است.

هر یک از ما به شیوهٔ مخصوص به خودمان غمگین هستیم.

نظمی طبیعی وجود دارد، و وقتی تو نقشت را در آن بدانی و کارت را، هر چه باشد، انجام دهی، با علم به اینکه کار خداست، آن‌وقت با تمام قلبت کار می‌کنی، چون کارت برای خداوند خواهد بود، نه برای ارباب‌های انسانی.

زنان روی چیزی که ندارند تمرکز می‌کنند و مردان روی چیزی که می‌خواهند. در تمام داستان‌های انجیل این زنان هستند که خطا می‌کنند، میوهٔ ممنوعه را می‌خورند و برای رحِم تهی یا بارور ناله و زاری می‌کنند. حسرت و آرزو همیشه گناه زن است. مردها هیچ‌وقت از راهشان برنگشته‌اند یا برای چاقو گرفتن به سمت پسرانشان ــ یا به صلیب کشیدن آن‌ها ــ که خیلی دوستشان داشتند شکی به دل راه نداده‌اند.

سعی کردم گدایی کنم. ابتدا خواستم این کار را ایستاده انجام دهم اما خیلی زود یاد گرفتم هر چه کثیف‌تر به نظر برسی و خمیده‌تر باشی و دستت را بیشتر دراز کنی، بهتر نتیجه می‌دهد. آدم‌ها نمی‌بخشیدند، می‌دانی، آن‌ها می‌خریدند. بابت حقارت پول می‌دادند. حقارت تو به‌عنوان غرامتی در مقابل حقارت آن‌ها.