بریده‌هایی از کتاب آنچه را که نمی توانی فراموش کنی، ببخش

زندگی ما می‌تواند ترکیبی از درد و عشق باشد. ما مجبور نیستیم روی هر کدام از اتفاقاتی که برایمان رخ داده، یا برچسب دردناک یا برچسب قشنگ بزنیم. واقعا لازم نیست هر خاطرهای در یکی از این دو گروه قرار بگیرد.

کسی که به ما آسیب رسانده، حالا دیگر مجبور نیست برای خاطراتمان هم تصمیم بگیرد.

اندوه هر چه بیشتر در ما بماند، بیشتر ما را کنترل خواهد کرد و متاسفانه همان افرادی که اصلا سزاوار آسیبی از طرف ما نیستند، به خاطر همین اندوه و دردهای حل نشدهٔ ما بیشتر از همه آسیب می‌بینند.

اجازه ندهید درد و اندوه، آیندهٔ شما را تحت تاثیر قرار دهد.

اندوه هر چه بیشتر در ما بماند، بیشتر ما را کنترل خواهد کرد و متاسفانه همان افرادی که اصلا سزاوار آسیبی از طرف ما نیستند، به خاطر همین اندوه و دردهای حل نشدهٔ ما بیشتر از همه آسیب می‌بینند.

در همین مرحله ماندن، سرزنش کردن آنان و از دست دادن زندگیِ خودتان آن هم به خاطر کاری که دیگران کرده‌اند، فقط درد شما را عمیق‌تر می‌کند

اندوه هر چه بیشتر در ما بماند، بیشتر ما را کنترل خواهد کرد و متاسفانه همان افرادی که اصلا سزاوار آسیبی از طرف ما نیستند، به خاطر همین اندوه و دردهای حل نشدهٔ ما بیشتر از همه آسیب می‌بینند.