بریده‌هایی از کتاب یادگیری را یاد بگیرید

چرا باید کاری که حوصله‌اش را نداری انجام بدهی؟ به‌خصوص وقتی می‌دانی این کار ناخوشایند و دشوار خواهد بود؟ چرا باید شنبه درس بخوانی، درحالی‌که می‌دانی امتحان روز چهارشنبه است؟ اصلاً اگر شنبه درس بخوانی که تا آن موقع یادت رفته است. مشکل این‌جا است. اگر تعلل کنی، معمولاً وقت کم می‌آوری. همان‌طور که بعداً خواهی فهمید، زمان و تمرین دست در دست هم می‌دهند تا مفاهیم جدید را در مغزت جا بیندازند. اگر وقت کم بیاوری، نه‌تنها نمی‌توانی ساختارهای درست یادگیری را در ذهنت بسازی، بلکه کلی هم انرژی صرف نگرانی بابت این موضوع می‌کنی. این وضعیت باخت-باخت است. تعلل دشمنِ یادگیری با کیفیت خوب است.

هرچند ممکن است خودت متوجه نباشی. توپ فکرت در میز پراکنده به این‌طرف و آن‌طرف می‌رود و ممکن است دیر یا زود به ایده‌ای برخورد کند که در حل آن مسئله به کارت بیاید.

وقتی در حالت پراکنده هستی، مغزت یواشکی مشغول حل مسائل است،

زبان و فرهنگ همواره مهم هستند. ولی در دنیای امروز، علم و ریاضی و فنّاوری هم اهمیت زیادی دارند.

خوب است که به‌دنبال علایق و رؤیاهایت باشی، اما من در طول زندگی‌ام متوجه شده‌ام که اگر حیطهٔ علایقم را گسترده‌تر کنم، در زندگی درهای بیشتری به رویم باز می‌شوند.

مغز آدم چیز عجیبی است. پیچیده‌ترین ابزار در جهان است و ساختارش، به‌تناسب این‌که با آن چه می‌کنید، عوض می‌شود.

چرا عقربهٔ ساعت‌شمار از عقربهٔ دقیقه‌شمار کوچک‌تر بود؟ مگر ساعت از دقیقه مهم‌تر نیست؟ پس چرا عقربهٔ ساعت‌شمار بزرگ‌تر نیست؟

جاهای کمی حاضر بودند استخدامم کنند. مهارت‌های زبانم عالی بودند، ولی مهارت دیگری نداشتم که در پیداکردن شغل کمکم کند. فهمیدم که دنبال‌کردن علاقه‌ام به‌تنهایی باعث شده بود گزینه‌های زیادی برای خودم نسازم. زبان و فرهنگ همواره مهم هستند. ولی در دنیای امروز، علم و ریاضی و فنّاوری هم اهمیت زیادی دارند.

خارهای دارینه‌ای یک جورهایی مثل دروغ‌سنج هستند. این خارهای جدید و همایه‌هایشان فقط وقتی فرایند رشد را شروع می‌کنند که واقعاً بر اطلاعات جدیدی که می‌خواهی یاد بگیری تمرکز کرده باشی. نمی‌توانی آن‌ها را گول بزنی. خارهای دارینه‌ای می‌فهمند به‌جای درس‌خواندن مشغول بازی‌های ویدیویی هستی یا با دوست‌هایت پیامک‌بازی می‌کنی.

۱. نداشتن خواب کافی. خواب زنجیره‌های مغزی را قوی‌تر می‌کند و مواد سمی را از مغز می‌شوید. اگر شب قبل از امتحان به اندازهٔ کافی نخوابی، هیچ‌یک از کارهای دیگرت فایده‌ای ندارد. ۲. خواندن منفعل و بازخوانی. باید یادآوری فعال را تمرین کنی، نه این‌که فقط چشم‌هایت را روی مطالب تکراری بگردانی. ۳. هایلایت‌کردن و خط‌کشیدن. گول نخور! صرفاً هایلایت‌کردن و خط‌کشیدن زیر تکه‌های بزرگی از متن باعث نمی‌شود چیزی در ذهنت جا بگیرد. به‌جای این کار، یادداشت‌های کوتاهی دربارهٔ مفاهیم اصلی بنویس. این کار را در حاشیهٔ کتاب یا روی یک برگه کاغذ انجام بده. این یادداشت‌ها کمکت می‌کنند برای مفاهیم اصلی زنجیرهٔ مغزی درست کنی.

۴. نگاه دزدکی به راه‌حل مسئله و فکرِ این‌که آن را فهمیده‌ای ممنوع است. باید خودت مسئله را حل کنی. ۵. فشرده‌خوانی. یادگیری در دقیقهٔ نود زنجیره‌های مغزیِ محکم درست نمی‌کند. ۶. یادگیری تنبل. فقط مطالب راحت را تمرین نکن. مثل این است که بخواهی با تمرکز بر دریبل‌کردن بسکتبال یاد بگیری. از تمرین آگاهانه استفاده کن، یعنی بر چیزی که برایت سخت‌تر است تمرکز کن. ۷. نادیده‌گرفتن کتاب. اگر برای مطالعه از کتاب درسی استفاده می‌کنی، یادت باشد که، قبل از شروع‌کردن، در کتاب یا یادداشت‌های کلاس پیاده‌روی تصویری کنی و حتماً یادت باشد، قبل از این‌که سعی کنی مسائل را حل کنی، باید بدانی چطور آن‌ها را بررسی و تجزیه‌وتحلیل کنی.

معلم‌ها مجموعه‌ای از واقعیت‌ها و مفاهیم را به تو ارائه می‌دهند. اما این تویی که باید برای این موضوعات داستانی بسازی که برایت معنایی دارد و کمکت می‌کند مفاهیم جدید در ذهنت ماندگار شوند. خسته‌کننده‌ترین اتفاق این است که همهٔ این کارها را معلمت به جای تو انجام بدهد و این‌طوری دیگر هیچ کاری برای تو باقی نماند.

۸. رفع‌نکردن نکات ابهام. آیا نکاتی هست که نفهمیده‌ای؟ احتمالش وجود دارد که دقیقاً همین نکات در امتحان بیاید. حتماً از معلم یا دوستانت کمک بگیر. ۹. عوامل حواس‌پرتی. موقع مطالعه جایی را انتخاب کن که بتوانی در آن تمرکز کنی. معمولاً فکر خوبی است که گوشی هوشمندت را خاموش کنی و دور از دسترس بگذاری. ۰۱. حرف‌زدن با دوستان به‌جای درس‌خواندن با آن‌ها. گروه‌های خوبِ مطالعه راه خیلی خوبی برای کمک به یادگیری هستند. ولی «گروه‌های مطالعه» ای که به‌جای مطالعه‌کردن بیشتر با هم غیبت می‌کنند فایده‌ای ندارند.

مغز آدم چیز عجیبی است. پیچیده‌ترین ابزار در جهان است و ساختارش، به‌تناسب این‌که با آن چه می‌کنید، عوض می‌شود.

بعضی وقت‌ها لازم است تمرکزمان را از دست بدهیم تا بتوانیم بهتر فکر کنیم