کتاب کتاب نانوشته

نوشتهٔ باورپذیر نوشته‌ای است که حتی اگر محتوای آن دروغ است ساختارش هرچه بیشتر به واقعیت و امکان نزدیک باشد و هرچه بیشتر تقلید طبیعت و زندگی طبیعی را درآورد. باورپذیری یک داستان چیزی نیست جز واقع‌گرا بودن آن، یعنی شباهتش به واقعیت.

آیا نمی‌توان از کتابی سخن گفت که سراسر پرسش باشد و یافتن پاسخ‌های متعدد را به عهدهٔ خواننده بگذارد؟