کتاب کتاب نانوشته

آیا نمی‌توان از کتابی سخن گفت که سراسر پرسش باشد و یافتن پاسخ‌های متعدد را به عهدهٔ خواننده بگذارد؟

نوشتهٔ باورپذیر نوشته‌ای است که حتی اگر محتوای آن دروغ است ساختارش هرچه بیشتر به واقعیت و امکان نزدیک باشد و هرچه بیشتر تقلید طبیعت و زندگی طبیعی را درآورد. باورپذیری یک داستان چیزی نیست جز واقع‌گرا بودن آن، یعنی شباهتش به واقعیت.

برشت معتقد است که عموم هنرها به‌خصوص تئاتر تمهیداتی به کار می‌برند که باعث می‌شود مخاطب فاصله‌اش را با متن از دست بدهد و در آن غرق شود. او این تکنیک بوطیقایی را ‌«استغراق» می‌نامد: ‌«اینکه هنر مجاز است دنیای خاص خود را بسازد و الزامی نداشته باشد که این دنیا را با دنیای دیگران سازگار کند، امتیازی است که هنر از طریق پدیدهٔ خاصی کسب می‌کند: از طریق استغراق، یعنی از طریق غرقه شدن تماشاگر در هنرپیشه بر اساس القا، و از طریق او غرقه شدن در آدم‌ها و رویدادهای روی صحنه... استغراق یکی از رکن‌های زیبایی‌شناسی متعارف است.» (دربارهٔ تئاتر، ۱۶۰)